Hoofdstuk 1
Het is januari, de eerste les natuurkunde na de vakantie is net beëindigd door de bel. Het nieuwe jaar is net begonnen en heeft een goede start. ''Tot de volgende les!'' zegt mijn leraar Nick de Jong. Hij tikt me op mijn schouder. ''Kun je even blijven? Ik heb even je hulp nodig.'' De klas loopt langzaam leeg. ''Nina, ik kom zo! Meneer De Jong heeft mijn hulp nodig.'' ''Oke, tot zo.'' zegt Nina.
Ik keer naar meneer De Jong. ''Dus, wat is er aan de hand?'' vraag ik hem. ''Dit is er.'' Hij laat het briefje zien met de weerwolventheorie van Nina en mij. ''Dit is jouw handschrift.'' Ik vraag me af hoe hij mijn handschrift herkent. ''Eeh ja, dat is van mij. Hoe komt u daar nou weer aan?'' Ik probeer het briefje aan te nemen, maar hij pakt me bij mijn schouders en bijt me in mijn nek.
Ik zak door mijn knieën en probeer te gillen, maar er komt geen geluid uit mijn keel. ''Ik moet je wat vertellen. Jouw theorie klopt. Ik ben een weerwolf.'' Met grote ogen kijk ik hem aan. ''Maar waarom... Ik...'' Ik kan mijn zin niet afmaken. ''Ik ben een weerwolf en jij nu ook.''
YOU ARE READING
The Girl Who Cried Wolf || Dutch
WerewolfIn onze vrije tijd en tijdens saaie lessen maakten mijn vriendin Nina en ik grappige ''theorieën'' over leraren. Zo ook een weerwolf theorie over onze natuurkundedocent. We hadden alleen nooit verwacht dat het zo uit de hand zou lopen.
