bilye

Bugün herkes bana onun öldüğünü söyledi, ama ben inanmıyorum o ölmedi biliyorum, ve her ne pahasına olursa olsun onu bulacağım.

Bugün 62.gün. Beraber okuyup beraber bitireceğiz diye hayallerini kurduğumuz okuldaydım, ellerim iki yanda sallanarak yürüyordum, sanki bir yerlerden çıkıp ellerimi tutacakmış gibi. Ama yok.
Ondan hala bir haber yok.

Bugün 108. gün. Her gün olduğu gibi bugün de boş bir mezarın başında bekledim, onu nasıl bulacağımı bilmiyorum. Ondan hâlâ bir haber yok.

Bugün 156. gün. Ailesi bir daha kapılarına gidersem beni dava ediceklerini söyledi, hah! Çok da umurumdaydı dava etmeleri, hâlâ ona dair bir iz yok. Ondan hâlâ bir haber yok.

Bugün 288. gün. Dayanamıyorum artık, onsuz nefes alamıyorum sanki, ona dair tek bir iz bile bulamadım. Ondan bana sadece 11 tane bilye kaldı. Ondan hâlâ bir haber yok.

Bugün 300. gün. Onsuz her geçen gün umutlarımı yok etmek üzereydi, pes mi etmeliydim? Ondan hâlâ bir haber yok.

Bugün 365. gün, tamı tamına bir yıl oldu.Yine o boş mezarı ziyarete geldim, sanki.. Sanki bir yerlerden çıkıp ben ölmedim buradayım diyecek gibi hissediyordum, belki de artık kendimi avutmaktan vazgeçmeliydim, belki de o gerçekten ölmüştü.
Hâlâ ondan bir haber yok.

365.günün akşamı; bugün tuhaf bir şey oldu, biri bana inanıyor!