Bugün neydi, neyin nesiydi? Bu kitap nerden çıktı? Nerden aklıma geldi? Aslına bakılırsa birden geldi tek bir düşünceyle. Pek ciddi bir insan değilimdir, hatta hiç değilimdir bile denilebilir. Fakat bazı anlar oluyorki siz bile kendinizi tanıyamıyorsunuz. O an anlıyorsunuz neyin ne olduğunu belki. Dün neler yaşadım böyle, neden bunu yaşadım, yaşattım? Oysaki o geride kaldı sen o zaman onu düşünmüyordun. Geri de dönemeyeceksin. Belki bu senin iç sesin belki değil. (Bu ne ki No Ciddilik :P)
(Medyadaki şarkı seyahat çalma listemden bir şarkı okurken dinleyebilirsiniz ya da dinlemezsiniz bilmiyorum 🙄)
09.04.2017
Üşengeç bir pazar günü. Hatta belki de uzun zamandır bu kadar üşengeç olmamıştım. Şarkı Önerileri kitabıma bölüm atmaya bile üşendim. Sonra mesaj geldi: "Geliyorum", "Gezmeye gidelim." Bu üşengeçlikle Google Earth'te bile gezmeye üşenirim?
Gezmeyi seviyorum. Tüm üşengeçliğim gitti üstümden hemen gittim kaptım çantamı dordurdum içine fotoğraf makinelerimi. (Şiir gibi oldu 😄) Benimle bir yere geliyorsanız yanımda en az iki fotoğraf makinesiyle dolaşmama alışmanız gerek. "O fotoğraflar Instagram'da değerlenecek!" Seyahat çalma listemiz önemli tabi kontrol etmek gerek. 52 şarkı yeter mi? Neyse yetti 😁. Nereye mi gidiyorum? Söylemem 😏. T'ğa. Deniz varsa fotoğraf var. Fotoğraf varsa beğeni var. Beğeni varsa Instagram var. Bir döngü yine. Sanırım nereye gittiğim çoktan anlaşılmıştır ne gerek vardı gizeme? Olmazsa olmazdı 😎. İyiki de gitmişim güzel fotoğraflar çıktığını düşünüyorum. Her gün bir tane fotoğraf atmayı düşünüyordu çünkü fotoğrafların bitmesinden korkuyordu.
Yine duramadı attı işte. Bir de Instagram'da ilk hikayesini paylaşmıştı. Mutluydu. Kim Instagram'da ilk hikayesini paylaşacakken heyecanlı olurdu? Herşeyin bir ilki vardır. Deniz kokusuna bayılırım. Bir de martı sesi çok güzel oluyor. Beş dakikada bir fotoğraf çekiyorum.
"Kızılderili mi o?" (Medya) İlk defa gördü ya fotoğrafını çekmese olmaz. Kızılderili müziği sanırım. Kulağa hoş geliyor müzik... "Playback yapıyorlar!" 😒. İyi biz kaçar o zaman.
Yine fotoğraf aynı şeyler işte.
"İyi artık dönelim biz geçe kalmayalım."
Güzel bir gündü.
İşte geldik ağacımızın tohumuna.
Eve yarım saat falan kalmış ben daldım bugünü düşünüyorum.
Demek seyahat etmek demek yabancı dil falan iyi düşün düşün... Geldiğim gibi Wattpad'e gir bildirimlere bak Instagram'a fotoğraf at hemen bir kitap kapağı hazırla.
İşte günüm böylelikle bitiyor. Saat on bire çeyrek var.
İyi geceler bugün ve geçen tüm günler. Günaydın yarın ve ondan sonraki günler.
Araya dalmıyım diyorum fakat bunu zaten söyleyecekler olacaktır. Umarım olmaz da. Her cümlemi noktayla bitirmeme "ergenlik" diyenler ve ne diyenler varsa işte başka onlara şimdi bir kez söyleyip bir daha söylemeyi düşünmüyorum. Bu kitap benim için geçmişime bakıp ne yaşamışım diye bakmak için yazdığım bir kitap. Ayrıca kitabın ciddi gideceğini başta söylemiştim. İster okuyun ister okumayın tabiki siz bilirsiziniz dediğim gibi ben bu kitabı kendim istediğim için yazmaya başladım istediğim zaman da bırakırım. Sert konuştuysam özür dilerim fakat bunu bir kez söylemek istiyorum umarım beni anlamışsınızdır.
İronili bir günde yine bu kitaptayım.
-S
NE ÇABUK ÖZLEDİM BU KİTABI :,)
Birkaç bölümün eski yayımladığım tarihini yazmayı unutmuşum o da bunlardan 😑
473 kelime, 31 Ocak 2018 Çarşamba, 22.19.(Geri dönüş tarihi)
YOU ARE READING
Kim Bu?
Non-FictionKavgalarda "Sen kimsin?!" diye başlayıp "İşte ben buyum." diye biten onun arasında geçen kelimeleri bir kitaba döken hikaye. Seyahat, günlük, psikoloji, hayal kurgu, bir dolu karışık duygulardan oluşan hayatın tarifini açıklayan yaşanmış, yaşanan...
