Son Müjde

Benim Hikayem(tanıtım)

Eylül Aydemir

Herkese merhaba ben Eylül ve bu benim inişli çıkışlı hayatımı anlattığım minik bir dünyam hayatım tam olarak Ankara'da eylül ayında başladı -evet bu yüzden adım eylül-  hayatıma başlarken tek değildim birde benim biraz zıddım olan Başak ikizcim var sanırım eylül ayında doğan kişilerin genelde burçlarının başak olduğunu söylememe gerek yok ve evet annem adımızı koyarken hiç zorlanmamış bizi bırakıp giderken zorlanmadığı gibi bir abim var  daha doğrusu abicikim Başak'tan sonra tek varlığım. annemle babama gelecek olursak onların nedenleri var onlara göre benim kabul edemediğim nedenler

annemle babam evlendiğinde babam üniversite okuyormuş geçinmekte hayli zorlanırken üstüne birde Cihat abicikim gelmiş çok yokluk çekmişler üniversitenin bittiği yılda biz gelmişiz babam abimde çektiği sıkıntıları bizde çekmek istemediği için bizi babaannemle re yani Trabzon'a bırakıp abimi de alıp İstanbul'a taşınmışlar çok hırs yaptığından bahseder hep babam 'size sefil bir hayat yaşatmak istemedim' der ama dediğim gibi kabul etmem bunların hiçbirini benim anne-babasız geçirdiğim 17 yılı açıklamaz çünkü evet babamın hırsları sonuç verdi kendisi ünlü mimar Vedat Aydemir olmayı başardı ama baba olmayı başaramadı oysa ki kızların ilk aşkları babaları olurdu değil  mi ? benim değildi yılda belki 1 ay gördüğüm bir adama nasıl aşık olabilirim ki bende abime oldum en azından o 3 ay kalıyordu ne kadar fazla değil mi ? ama bende az çektirmedim onlara babaannem ve dedem de dayanamadı hırçınlığıma en çok babaannemle uğraşırdım hiç sevmezdi beni Başak'la iyi anlaşırdı yine dayanamadığı bir gün o da bıraktı bizi bu sefer yolumuz Samsun'a düştü anneanneme. bura daha iyiydi her ne kadar annemle anlaşamasam da anneannem onun gibi değildi karışmazdı hiçbir şeyime güler geçerdi  en iyi arkadaşlarımı ve yoldaşım Buğlem'i burada tanıdım ortaokulu ve lisenin 3 yılı burada geçti  haliyle

3 yılı dediğime bakmayın sınıfta kaldım saf kardeşimde beni bir başıma bırakmadı beni o da kaldı sınıfta yaptıklarım durmadı tabi anneannem de artık amacımı anlayınca bu sefer yol İstanbul'a asıl olmamız gereken yere düştü ailemin yanına Buğlem'de bizimle tabi babalarımız ortak çünkü söz verdim babama sildim geçmişi zor oldu ama sildim çok şey bıraktım ardımda yıllarca babamın parasını kabul etmeyen ben birden zenginlik içinde buldum kendimi her ne kadar sevmesem de İstanbul'u katlandım ailem için hatta özel liseyi bile kabul ettim etmesine de meğer asıl  hikayem şimdi başlıyormuş...

Herkese merhaba ben Ravza ve bu benim ilk hikayem yani ilk göz ağrım diyebiliriz şimdilik sakinim ama edebiyat hocamın da dediği gibi çılgınlar gibi eğlenicez gençler sjjsjsj herkese iyi günler 

31 ocak da doğanlar doğum gününüz kutlu olsun (şuan bir okuyucum yok ama olsundu)