Hepimiz insanız.Düşmez der düşeriz.Hatalar yapar hemde hiç olmayacak yerde,bazen de geri dönülmez yollara saparız.
Her şey biz insanlar içindir.
Beşer şaşar insanoğlu.Her canlı gibi bir gün ölümün kendisine ulaşmasını bekler.Bazen de unutur ölümü ölmeyecek gibi kucak açar dünyaya.
Ağlayarak gözlerini açar dünyaya.Belki de gelmek istemediği içindir dünyaya.Dünyadan giderken de hiç gitmek istemez.Sanırsınız dünyanın sahibi kopamaz bir türlü.
Hayatımızla ilgili kararlar verirken ne kadar doğru kararlar verebiliyoruz?
Sonunda pişman olmak var,ya da olmamak.
Ne karar verirsek verelim o kararı iyisiyle kötüsüyle bir ömür boyu üzerimizde taşıyor olacağız.
Her ne kadar kararları biz versek de öyle bir an geliyor ki aklınız mantığınız tutuluyor
Basiretiniz bağlanıyor. Çünkü önceden alnıza yazılmış kaçamazsınız, yaşamadan bırakmaz, esir almıştır bir kere
Her şeyden uzaklaşmak isteriz.
Halbuki bilemeyiz ki kaçmanın ne faydası ne yararı vardır.
Dertlerde bizimle beraber gelir biz nereye onlar oraya...
Oysaki biz kaçtıkça büyür büyür...
Bir gün taşınmaz hâl alır bir yanar dağ volkanı gibi patlayıverir içimizde...
Pişman olup,geriye dönmek isteriz.Geride bıraktıklarımız çoktan arkamızdan kapıyı kitlemişlerdir.Çünkü;
ne sen aynı sen,ne de bıraktığın zaman aynıdır.
Yıllarca dövünürüz.Koca bir ömrü tüketiriz ahlarla vahlarla...
Faydası yoktur dövünmenin.
YOU ARE READING
KADER
General FictionHayata dair pişmanlıklarımız vardır.Keşke şimdiki aklım olsaydı o zaman yapmazdım..Fakat bir faydası yoktur geçmişe dönmenin.Hayal kırıklıkları,düş ve gerçek arasındadır.Derinlere inersin bazen su dalgıçları gibi küçük bir umut ararsın seni gerçeğe...
