Bu zamana dek hayat beni hep sevmiyor olarak düşünmüştüm ama nedenini bilmiyordum ve bugün şunu anladım ki beni babam bile sevmezken hayat beni neden sevsin ki bugün çok ama çok hayal kırıklığına uğradım çünkü artık hayatta tutunabilecek bir dalımın olmadığını düşünmeye başladım ve yavaş yavaş hayattan koptuğumu anladım.
Arkadaşlarım beni hep mutlu hiç sorunu olmayan bir kişi olarak bilirler ama çok yanlış bir bilgi ben kendimi onlara nasıl anlatmam gerektiğini bile beceremiyorum ki onlarla birlikte çok eğleniyorum ama aslında içimde kan ağlıyor ben artık içimdeki duyguları nasıl yansıtacağımı bilmiyorum kendimi Jüpiter boşluğunda hayatta kalmaya çalışan bir insan gibi hissediyorum
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Hayattanki Son Beklentim 😞
Kısa HikayeBunları yazarken nereden başlayacağımı bilmiyorum ama başladım
