BABAMIN İTİRAFLARI

60 6 4
                                        

Her sabah olduğu gibi evde yine kavga sesleriyle uyanmıştım.Buna alışmıştım artık.Ben Pelin 17 yaşındayım, birazdan daha fazla detaya gireceğim aile sorunlarım sizi üzmek için değil, sadece şuan sizlere içimi döküyorum o kadar.
Annem beni kahvaltıya çağırdığında herkesin yüzü beş karıştı.İçimden yine ne oldu demek geliyordu ama masadaki sessizliği bozmak istemedim,sustum.Babam sofradan kalktı ve işin yolunu tuttu. Ben de anneme ne olduğunu sordum.Annem bir şey yok kızım karı koca arasında olur böyle şeyler sen kafana takma.(klasik laflar işte...) dedi . Yanağıma tatlı bir öpücük kondurdu.Bir şey vardı benden gizledikleri, ben gelince ikisi de süt dökmüş kedi gibi oluyorlardı.Odama hazırlanıp okula gitmek için geçtiğimde yatağımda bir mektup duruyordu.O sırada annem geldi elimdeki kağıdı görünce mektubu telaşla elimden aldı.
-Ne oluyor annee???
-Yok bir şey kızım.
-Nasıl yok bir şey???Ver o mektubu bana.
-Mektup seninle ilgili değil babanın iş mektuplarının biri dalgınlıktan burada unutmuş.
-Niye bu kadar telaşlandın anne bir sorun mu var???
-Yok kızım.Olsa söylemez miyim?
-Tabi yaa söylersin (!)
Annem odadan çıktı ben ise kafamda soru işaretleri ile okula gittim. Acaba çok mu büyütüyorum dedim kendi kendime ama içimde bir his vardı ve sadece onun peşinden gidiyordum.

HAYATIN GETİRDİKLERİBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin