SPEECH DISORDER

Simula

-

Sa pagtilaok at pagtunog ng alarm clock  ay walang ganang bumangon si morgan sa pagkakatulog. Agad agad itong nag tungo sa banyo upang maligo. Ito ang unang araw niya sa Senior Highschool sa bago niyang paaralan, ngunit parang wala itong ka gana gana.

"Goood morning to my handsome son!" masiglang bati ng kanyang ina.

"W-walang m-maganda s-sa m-morning my, b-bakit b-ba k-kailangan k-ko p-pumasok s-a s-school? A-ayus n-naman a-ako s-sa h-home schooling e. H-hindi. Nila. Ako. Matatanggap My! I-i-iii h-havve a-aa s-speech d-disorder! T-they w-will n-not a-accept m-me! T-they j-just m-make f-fun o-of m-me!" galit na saad nito.

"Don't shout to your mommy Morgan! " sabi naman ng ama niya.

"S-sorry d-dad." sabi niya sa ama at agad na yumakap sa mama niya. "S-sorry m-my."

Agad namang siyang yinakap ng kanyang ina, mahal na mahal siya ng mga magulang nya, kahit na may disorder ito. Oo, may speech disorder siya, kaya takot na takot itong pumasok dahil kukutsain lang siya ng kanyang mga kamag aral.

"S-seee y-ouuu laterrr my, i-i l-love y-you" sabi nito at dalidaling pinuntahan ang kanilang driver upang maihatid siya sa kanyang paaralan.

—

ayos lang ba siya? Bat feel ko ang pangit pero keri lang. Heheheh sana magla readers aq. Huhu. Godbless kung mababasa nyo man ito. :>