∞ Beyaz Yeşim Vadisi'nde Yaşam ∞

37 2 2
                                        

        Bu hikayenin başlangıcı değil, daha yeni bir sonumuz var.

    Rüzgarın esip hoş bir edayla dans ettirircesine kımıldattığı uzun, kırmızı renkli çimenlerin üstüne oturmuştu. Dizlerini kendine doğru çekmiş uzun uzun izliyordu güneşin etrafa saçtığı mavi ışık hüzmelerini. Susmuştu, tek bir kelime dahi etmiyordu. Bu zihin öylesine derin düşünüyordu ki Clark' ın omzundaki elini ve yanaklarını okşayışını bile hissetmiyordu. Roza:
    "Clark... Sence bir gün ruhlar zindanından ailemi kurtarabilecek miyim?" dedi meraklı gözlerle. "Roza, nereden çıktı şimdi bunlar? Daha önce konuşmuştuk, bu konuyu kapatalım." diyerek bir iç çekti Clark.
    "Nasıl düşünmememi bekliyorsun, onlar benim ailem."
    "Evet sevgilim, biliyorum. Ama yapacak bir şeyimiz yok. Senin de yoluna devam etmen gerek. Sürekli bunu düşünmeyi ve yaşamını buna göre komplekslemeyi bırak."
    Her seferinde açtığı bu konuyu, öylesine sırf konuşmak için söylemiyordu Roza. İçinde biriktirdiklerini kendini anlayabilecek birine anlatması gerekiyordu ruhunu köreltmesi için. Katiyyen sevmezdi göz yağmurlarını yanaklarından süzdürmeyi. Clark ise ne derecede Roza' nın sevgisini hak ediyordu, bilemeyiz.
    Ailesi, annesi-babası-küçük kız kardeşi, Beyaz Yeşim Vadisi' nin tekabül ettiği kadarıyla yüz bin yıl önce Kara Yeşim Vadisi' nin en korkunç ve lanetli cadısı olan Lagertha tarafından ruhlar zindanına hapsedilmişti. Bu kara ve dehşetli günde ruhlar zindanına hapsedilen tek kişiler Roza' nın ailesi değildi. Evelyn kasabasında bulunan tüm aileler, çocuklar, çatılar ve tüm sakinleri bir gecede yerle bir olmuştu. O gecenin dehşeti Lagertha' nın gökyüzünde uçan kıllı devasa kanatlı yaratıklarının ağızlarından salyalarını akıtarak hunharca uçuşlarından, çirkin naralarını o turuncu gökyüzünde patlattıklarından görülüyordu. Lagertha' nın manzara karşısında daha da büyüyen mor renkli gözleri ise adeta yanan evlerin etrafa saçtığı renklerin yansımasıyla turuncuya dönmüştü. Sadece o parlak gözlerine bakmak zavallı Evelyn kasabasının başına gelen bu trajediyi görmeye yeterdi.
    Tekrar tekrar o anları yaşarcasına düşüncelerine dalarken gözleri dolmuştu Roza' nın. Şimdi yanlarında olabilseydi keşke. Tüm bu düşüncelerinden kurtulup sıkıca sarıldı Clark' a. Nefesini bile tutarak uzunca bir süre sarıldı.
Sarılmak, bedenleri sarmak değil; iki kalp arasında bütün acıları yok etme işidir.
    Oturdukları ağacın gövdesine sırtlarını verip yaslandılar. Dallarıyla Clark ve Roza' yı saran ağaç, yanındaki arkadaşlarıyla beraber bu çifte hoş bir ezgiyle mırıldanmaya başladılar.
    Düşünüyorsunuz şimdi; kırmızı çimenler, mavi güneş, konuşan ağaçlar, cadılar, büyüler, göz yağmurları ve daha niceleri... Şaşılacak bir şey yok aslında.
    Beyaz Yeşim Vadisi' ne hoşgeldiniz!
                                                                                                 ∞
     Ağır adımlarla Owlox Cadı Öğretmenli Dört Duvar' ın kendi boyundan kaç misli kat olduğunu tahmin edemeyeceği büyüklükteki siyah demirli, zamanla paslanmaya yüz tuttuğundan çıkardığı rahatsız edici gıcırtılı kapısından içeri girerken bahçeye bi gizemliliğin hakim olduğunu gördü Roza. Öyle ki, bugünkü uygulamalı büyü dersinde kullanacağı hayvanların, fare ve kurbağa, bile elinde gezdirdiği gümüş renkli kafesin kapılarını huzursuzlukla hırpalamaları buna işaretti.
    İçlerinde Clark, Liva ve Jeremy' nin de bulunduğu kalabalıkta herkes bir telaş içindeydi. Kimisi bir yerlerde koşuşturuyor, sanki bir şeyin peşinde dolanıyor gibiydiler.
    Kapıdan içeri girerken daha da fazla dayanamadığı merak canavarına yenik düşen Roza, daha hızlı adımlarla gözüyle kalabalık içinden Liva' ya odaklanarak yanlarına geldi. Olay yerine yaklaştıkça duyuyordu ki Liva' nın sesleri daha da yükseliyordu.
    "Liva!"
    "Kaçıyor işte şurada!" diyerek yönlendiriyordu Liva yanındakilerini. Roza ise hala göremediği fakat gözünün önünde dönen bu kargaşanın sebebini bulmak için gözleriyle hızlı hızlı süzüyordu etrafı.
    Bir an ayaklarının dibinden geçen bir şey görmüştü, bu bir... Kuyruk muydu? Evet. Liva ile Roza aynı sınıftaydılar ve çok yakın arkadaştılar uzun süredir. Liva, Roza' ya her gününde destek olmuş bu zamana kadar ayrı geçirdikleri gün olmamıştı. Roza' nın deyişiyle Liva, onun ikinci kız kardeşiydi. İnsanın bu denli kendini, ruhunu paylaştığı biri olması ne muazzamdı!
Arkadaşlık veyahut dostluk iki bedende tek ruh olmaktır.
    Bir düşünsenize... Öyle bir sadakat gerektiren durum ki yeri geldiğinde karşınızdakinin ruhu yara aldığında kendinizden bir parça koparıp ona vermeniz gerekiyor. Ve bu böyle sürüp giden büyülü bir döngü.
    Beyaz Yeşim Vadisi' ndekilerin korkuyla bahsettikleri kendi gezegenlerinden yüz binlerce ışık yılı uzaktaki, sizin şu an bu satırları okumanızı sağlayıp sizinle ruhunu paylaşan yazarın da yaşadığı, gökyüzünün ve denizlerinin mavi, ağaçları ve çimenlerinin yeşil, etten kemikten ve ruhları olan (!) canlıların kendilerince "evleri" diye tabir ettiği Dünya' da ise her şey tamamen farklı gelişiyor. Öyle bir zamanın ipine sarılmış ki bu insanlar, çoğu zaman bu denli hızlı geçip gittiğini fark etmeden devam ediyorlar aynı ip üzerinde. "İp bu, ne kadar dayanabilir ki?" deyip düşünmüyorlar hiç. Sorgusuz ve sualsiz kabulleniyorlar. Ve ip bir gün dayanamıyor ve pes ediyor. Böylece ona tutunmuş bütün insanlar da savruluyorlar.
Tutunamıyoruz hayata... O insanlar düştükten sonra düşünüyorlar "İp bu kadar dayanabiliyormuş."
Hiç şüphesiz günümüzün büyük felaketi taassupluk. Sorgulamadan, nedenini kavramadan yapılan işler.
    Bu denli güzel tek ruha sahip Roza ve Liva şimdi birbirlerinin gözleri içine bakarak ve dudakları gülmemek için dayanarak bakıyorlardı. Yakın arkadaşların her zaman böyle anları olur. Sadece kendi aralarında olan esprileri ve kendilerinden başkalarının anlamadığı bakışmalar...
    Roza' nın ayağından geçen bir kuyruk onlara geçen bin yıl başlarından geçen sonucu ise bitmek bilmeyen kahkahalarla sonlanan bir anıydı.
                                                                                                     ∞
Yer: Owlox Cadı Öğretmenli Dört Duvar
Zaman: Temel Büyü Bilgileri Dersi

You've reached the end of published parts.

⏰ Last updated: Jan 13, 2018 ⏰

Add this story to your Library to get notified about new parts!

111 FARKLI GÜN / A Different 111 DaysStories to obsess over. Discover now