Hayat

Fark Edemedim

Hüznün bedene girmiş haliyim ben.
Kederin ciğerlerime dolduğu zamanlardayım.
Kimsesizliğin adıyım ben.
Ve bir de yarınlarım.
Yok olan sadece düşlerim değil.
Aynı zaman da kaybettiğim insanlar var.
Ve hasretim büyüktür benim.
Yüreğim mühürlüdür.
Kaybedişlerim meşhurdur benim.
Art arda sigara yakışlarım.
Benimde gözyaşlarım vardır.
Bende ağlarım bir köşe başında.
Kimseye bişey demem.
Acılarıma eşlik eden sadece bir duble.
Ve bir de kanayan yaralarım vardır benim.
Kabuk tutmayan, dermanı olmayan yaralarım.
Yaşanmışlıklarım vardır mazide.
Ve bir de hiç bir zaman yaşayamadıklarım.
Küçük yaşta öldürdüm ben duygularımı.
Görmediğim şeyi yaşamak istemedim.
Ve lakin her gün öldürdüm kendimi.
İlk önce kollarımdan başladım yavaş yavaş.
Her aynaya bakışımda değiştiğimi gördüm.
İlk zamanlarda büyüyoruz zannettim.
Meğerse ölüyormuşuz fark edemedim.