Suddenly

prologue

Addilyn Zariah's POV

"Braylin Zaire Harrison!" tili ng mga babae

"Hay nako, ayan ka nanaman sa mukha mo na 'yan eh!" sabi ni kinsley, best friend ko

"Nakakairita sila. Bakit kasi sumama pa ako sa'yo dito eh, hay." sabi ko

"Eh kasi hindi mo ako matiis, bleh!" sabi nya sabay takbo papunta doon sa mga nagkukumpulan na mga babae

Ts. Hindi naman talaga ako sasama dito kung wala akong ginagawa sa bahay eh, nakakaboring kasi. Nasaan naba si bes? Hindi kona siya makita mula dito sa pwesto ko. Nako, hahanapin ko nanaman 'to. Habang hinahanap ko siya may biglang humigit sa kaliwa kong braso...

"Bes naman saan kaba nangga-" napatigil ako sa pagsasalita nang malaman ko kung sino 'tong humigit sakin

Siya yata yung pinagkakaguluhan ng mga babae kanina. Tch

"I'm sorry to do this, but-" sabi niya at bigla akong hinalikan

Wait, what? Hinalikan?!

"How dare you!" Sabay sampal ko sa kanan niyang pisngi

"Omayghad, bes!!" sigaw ng bruha kong best friend

Bigla na lang lumapit sakin si kinsley lianna the one and only na nagpapagulo sa tahimik kong buhay.

"Wait, ano ba bes?" tanong ko kasi hinihila niya, ay hindi kinakaladkad niya ako paalis doon sa lalaking yun!

"Hoy mister mayabang! Hindi pa tayo tapos!!" sigaw ko dun sa bwiset na lalaki na yun ts. Aba, nakuha niya pa talagang ngumisi ah?

Argh! Nakakainis naman eh, hindi ako pinalaki nila mommy para lang mahalikan ng stranger nayun!

Namalayan ko na lang na nandito na kami sa, ay basta dito sa may mga upuan.

"B-bes?" tanong niya na para bang kinakabahan

"What?" sabi ko 

"Sorry, hehe." parang nahihiya niyang sabi

"Okay, It's not your fault, I know. If you didn't left me I wouldn't find you, tch." sabi ko

"Yeah, right HAHAHA. But bes how does it feel?" tanong niya na nakangising aso

"Don't you dare talk about it again!" asik ko

"Okay, okay, chill HAHAH" sabi niya na kung makatawa parang wala nang bukas

Ano ba 'yan, naiinis padin ako. Uh, nag e-english nga lang pala ako pag naiinis ako or nagagalit ganun, pero it depends on my mood. Ewan ko ba tuwing may nag-english isa saamin ni bes buong araw English speaking na kami unless isa saamin ay nag-Tagalog. Weird kami eh, HAHHAHA.

"Bes, uwi nako?" tanong ko sakanya

"Kung hindi lang ako naawa sayo hindi kita papauwiin eh, hihi." panga-asar nya

"Tigil-tigilan moko bes, nako you should be thankful na mabait ako ngayon, ts." sabi ko

"Oo na! Bye na shoo! Pasundo kana kay manong albert." pantataboy niya saakin

Tch. Bakit kasi hindi pako payagan ni daddy magdrive eh 17 nanaman ako. Kinuha ko ung cellphone ko at tinext kona si manong. Uh, family driver nga pala namin si manong albert kung nagtataka kayo. Ilang minuto rin akong naghintay bago dumating siya dumating.

"Oh? Bad mood ka ata liah?" tanong ni manong, pagkapasok ko sa kotse namin

Liah pala tawag nila saakin sa bahay, ewan ba kila mommy ano-ano nalang pinagtatawag saakin.

"Ah, eh? Hindi naman po, masakit lang po pakiramdam ko." pagsisinungaling ko

"Ganun ba? Osige magpahinga ka muna." aniya

Aish. Nakatulog pala ako, nagising nalang ako nasa tapat nako ng bahay namin. Umakyat nako sa room ko at dumapa sa kama ko. Hay, I'm so tired even though I didn't do a lot of things.

1,2,3..

"Waah!! Wala na, hindi na virgin lips ko! Damn you arrogant guy!! Aish!" Sigaw ko

Makatulog na nga lang baka sakaling makalimutan ko yung nangyari. Worst day of my life eh?
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Author's Note:
Sorry sa mga typo, if ever man na meron hehe, vavay!! :))