Bölüm 1

19 3 2
                                        

     Sonunda üniversiteden kurtuluyorum yani aslında yeni hayatıma geçiş yapmam beni mutlu ediyor . Korkusuz, güvenli gecelerden ibaret olacak bir hayata başlıyorum söylediklerimden bir şey anlamıyorsunuz değil mi?  O zaman şöyle başlayayım;

   Her zamanki gibi okula zikzaklar yaparak gidiyordum biraz pazartesi sendromu etkili olsa da biraz da bu gece olabilecekleri düşünüyordum çünkü dün yolda yürürken bir kağıt parçası da olsa canımı yakarak bana çarpan kağıt uçaktaki uyarıya göre bu akşam mezarlığa gitmeliyim bana bu uçağı kim attığından habersiz ne yapabileceğimi düşünüyorum. Ayrıca bu yeteri kadar korkutucu değilmiş gibi eve döndüğümde aynada kirpiklerle yazılmış notun beni aynı gece aynı saatte yani 00:00 da beni ormandaki hurda aracın yanında beklemem gerektiği üzere farklı bir mesaj öncelikle hangisini yapmalıydım ya da gitmemeli miydim? 

     Anlaşıldı okula boş boşuna gitmenin bir anlamı yok en iyisi ilerideki parkta oturup kafamı toparlamalıyım diye düşünerek ilerlerken arkamdan bir çocuk elime bir şey sıkıştırarak gitti. Koştum ama yetişemedim Usain  Bolt 'u bile geçebilecek kadar hızlıydı elime sıkıştırdığı şey bir zarftı içinde "Hayatın  sana cehennem olacak ya da o kadar vaktin bile olamayacak  gece söylediğim yere gelmemeyi aklından bile geçirme yoksa her şey daha kötü olur" yazıyordu. Peki bana bunu veren hangisi idi? Kağıt uçak veren değişik mi yoksa evime girip kirpiklerle not yazan kirpikçi mi? Allahım sanırım çıldırıcam Sherlock Holmes sandılar herhalde beni tipine, yazısına bakıp nasıl anlayayım? Beni en çok çıldırtan da kirpik ne alaka neden kirpik ya da o şey başka bir şey mi? 

     Hava kararıyordu ama nereye gideceğime karar verdim . Ufff... bu merak bir gün başıma dert olacak ya da bir gece . Cenazeye gider gibi simsiyah giyindim yanıma biber gazı aldım ve yola koyuldum. Bacaklarım titriyor ormana doğru ilerledim el feneri yerimi çok belli ediyordu ama ne yapabilirdim? İleride bir hurda araç gördüm bu mesafeden iğrenç bir koku vardı. Duraksamadan ilerledim ayağım bir şeye çarptı basit bir oyuncak silahtı sanırım bir çocuğa ait yani beni buraya çağıracak kişiye ait olması şaşırtıcı olurdu. Elimde oyuncak bir silahla hala ilerliyordum ben yürüdükçe etraftaki pis koku daha ağırlaşıyordu ve hurda aracın yanına gittim ve bir çığlık ama bu çığlık bana aitti işte şimdi etraftaki pis kokunun sebebi belli oldu hurda aracın içinde bir ölü var ve başka bir çığlık ama bu bana ait değildi. Arkamdan birisi gelip bana dokundu ve az önceki çığlığın sahibinin ölü bedeniyle karşı karşıyaydım. Sanırım beni de öldürecekti giyindiği şey yüzünden suratını göremiyordum doğru ya görsem ne fayda eder sonuçta birazdan ölecektim sanırken beni bırakıp ilerledi gözlerim şaşkınlıktan fal taşı gibi açılmıştı. Bir zarf fırlatıp gitti zarfta yine kirpik vardı. Bu önümdeki kadına ait çünkü onun kirpikleri yok. Bu adam nasıl bir psikopat öldürdüğü insanların kirpiklerini koparıyor bu sıranın bende olduğunu mu temsil ediyor?

    Hızla oradan uzaklaştım. Evime ulaştığımda tamamen titriyordum. Cama bir taş atıldı yani taşa bağlı bir kağıt "Dışarı çık" yazıyordu. Çıkmassam evde ölürüm herhalde ,çıkarsam da sokaklar benim her yere kaçabilirdim en azından dışarı çıktım. Her şey çok normalmiş gibi bir psikopatı oyuncak silahla korkutmaya çalışmayı planlıyordum. Korkuyla ilerledim sanırım bu beni mezarlığa çağırandı besmele çekerek ilerliyordum resmen imamdan daha çok zikretmiştim. Guinnes Rekorlar kitabına da girebilirdim. Artık hazırdım kapıyı açıp hızla koştum ya da uçtum demem daha doğru olur sırtımda bir acıyla yere serildim. Gözlerimi açtığımda...


KİRPİKMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon