To infinity and beyond

Prologue

*Samantha's POV
*
Nakaupo ako ngayon sa bermuda grass malapit sa park dito sa amin. Tinitignan ko ang mga bituin na para bang kinakausap ako. Tiningnan ko ang buwan, na parang ngumingiti sa akin na para bang nararamdaman nyang ang saya saya ko. Ang lamig ng simoy ng hangin ngayon ,walang mga sasakyan masyadong dumadaan. Kaya ramdam na ramdam ko ang gabi.

Habang tinatanaw ko ang mga bituin at ang buwan, parang pakiramdam kong may naglalakad papalapit sakin... Nakaramdam ako ng takot, iniisip ko kung sino kaya yun. Nanginginig na ako di ko alam kung dahil sa takot o sa lamig ng hangin. Di ko magawang lumingon pinakiramdaman ko nalang sya kung malapit na ba sya. Pumikit nalang ako, at kino- close ko yung kamay ko kung sakaling holdaper, kidnaper, rapist o kayaaaaaaaa.. Aswangggg. Waaaahhhhh. Wag mo naman akong kainin! Di pwde kasi m-may sak-kit akoooo!! Oo may sakit akoooo. Waaaahhh.

"huy! Sam!"

sabi nya sabay kalabit sa balikat ko.
"Waaaahhh! Waggg pooo!!"

pagtitili ko habang tinatakpan ang mukha ko.

"Ano bang pinagsasabi mo? Anong wag po?"

nagtatakang sabi nya. Dinilat ko aking mga mata at nakita ko si mama na takang taka na parang nag aalala.
"ahh e-ehh i-ikaw pa-pala ma hehe" pautal utal kong sabi sa kanya. Medyo nahimasmasan ako nung nalaman kong si mama pala yun. Ako ko mamatay na ako ng tuluyan. Hayyyyyy! Akala ko talaga aswang o kung ano na.
"ano ka bang bata ka! Ang gabi na nasa labas ka pa, pumasok ka na nga at nang maghaponan na" anyaya ni mama.

Tumayo na ako at sumunod kay mama..

Its been a while na di na ako nakapag update saking social media accounts. Inopen ko ang facebook ko. Una kong natanaw ang pangalan ko

"Sam dela Cerna"

hmmm. Simpleng pangalan lang yan pero di ko akalaing sikat ako sa aming lugar .bukod sa status namin at maamo ko daw na mukha , singer din ako dito sa amin. At may isa pang naka viral tungkol sa akin.... Ang nangyari sakin 1 year ago.

*Flash back*

"Ladies and gentle men let us all welcome our very own gorgeous singer in our town Miss Samantha"

announced nang mc sa isang bestro dito saming barangay. Kasabay doon ang malakas na palakpakan ng maraming tao at mga hiyawan

"hooooohh idol ko yannn!"

"goooo Sammyyy babyy"

"your'e the besttt Samantha!"

Ibat ibang mga comments nila sakin. Nakakataba ng puso.

"Thanks ate K, ang ganda mo talaga haha"
sabi ko kay ate K yung MC dito. Sa kadalasan kong kumakanta dito napapalapit na sakin ang mga workers dito.

"good evening guys! Ahmmm i want to dedicate this song for my patrick. The one who loves me very much"
sabi ko habang nakatingin sa pinakamamahal kong boyfriend si Patrick Ralph Lopez.

You would always ask me
Those words i say and telling me what it means to me
Every single day
You always act this way
For how many times i told you
I love you for this is all i know

Tinitignan ko si Patrick habang kumakanta. Nakakainlove ang kanyang nga ngitiiii. Nakuuu naman! Napakagwapo talaga. Ang tangos ng ilong, he's shining eyes. Kaya nga thankful ako kay God Na binigyan nya ako ng ganitong klaseng boyfriend na sobrang bait ,napakamaalaga at makadiyos. Hayssss. Wala na akong mahahaling iba tulad ng pagmamahal ko sa kanya.
*
I'll never go
Far away from you even the sky will tell me that i need you so.
For this is all i know i'll never go far away from youu...

Matagal na kami ni Patrick simula 2 year high school. Childhood friend ko sya doon sa dating tinitirhan namin noon. Palagi kaming magkasama pati sa pag aaral noong elementary eh magkaklase palagi kami kasi di sya papayag na mawalay sakin hahaha. Ang cute nuhhh.
Kahit hanggang ngayon di sya pumapayag na magkawalay kami kahit sa trabaho man lang. Nakakainis nga rin minsan eh pero okay narin yun atleast kampanti ako kasi palagi syang nasa tabi ko.

Natapos na akong kumanta at nagsipalakpakan na naman ang lahat ng tao sa bistro. Ibibigay ko na sana ang mic doon kay ate K at ng biglang may sumakit sa katawan ko. Napahawak ako sa chest ko. God it's aching.
Sumisikip ang dibdib ko, at parang may bumabara sa dibdib ko na nagdulot para mahirapan akong huminga. I breath rapidly kasi parang di ko maabotan ang hininga ko. Di ko alam ang nangyayari sa akin. Basta ko nalang tinignan si Patrick.
kitang kita ko sa mukha nya nagtataka na may halong nag aalala at natataranta. Nakaupo na ako sa sahig habang hawakhawak ang dibdin ko at naghahabol ng hininga. Wala na akong marinig halos blur narin ang nakikita ko. Nakatingin lang ako kay Patrick habang tumatakbo papalapit sakin.
Parang bumabagal ang kilos ng lahat. Para bang nag slow motion.
Goshhhh. What's happening now is out of my mind. Di ko alam anong nangyari at kung bakit di ako makahinga.
Ang alam ko lang ay sapnay sapnay ako ni Patrick habang may sinasabi na di ko marinig rinig and every thing goes.....
*
*
*
*
*
BLACK OUT.

*end of flash back*