"Pa,mama, is calling" nakangitjng saad ko kay papa."Ok baby,give me the phone." nakangiti ding tugon ni papa,kasabay ng pagbigay ko ng telepono kay papa ay sya ding pagbuhus ng ulan.
Isosurpresa kasi namin si mama birthday niya ngayon eh,kaya ito hawak hawak ko ang cake habang nagmamaneho naman si papa.
Ibababa na sana ni papa ang telepono ng naramdaman kong umiikot ang kotse parang may nakabungo sa likuran nito,kinakabahan na ako.
Hindi na naming makita kung saan kami patungo dahil sa dami na ng patak ng ulan sa salamin ng kotse.
Hanggang sa naramdaman ko ang malakas na impact sa aming harapan....
Pagmulat ko,nakita ko agad si papa,duguan at walang malay parang di narin siya humihinga.
Di ko alam gagawin ko,walang salitang lumalabas sa aking bibig....
Naramdaman kong may kumarga sa akin."Ligtas ang bata!"sabi ng kamarga sa akin.Ngayon lang rumihustro ang aking nasilayan.
"Papa!...Papa!,Papa!." umiiyak na ako at sumigaw ng sumigaw hanggang sa aking makakakaya , naramdaman kong nawalan ako ng lakas at unti unting naging itim ang paligid.
"Ma saan ka pupunta?,malakas pa naman ang ulan,ipagbukas mo nalng yang lakakarin mo." sabi ko kay mama.
"Di pwede baby eh,importante to,tungkol to sa kumpanya natin,babalik din naman si mama kaagad ok?" "Pero mama.." "Bye baby love you" putul sa akin ni mama at sumakay na sa kotse. Hays.."Bye..." pahabol ko.
Dumaan ang dalawang oras pero di parin nakabalik si mama at lumalakas nadin ang ulan.'Kring!Kring!'nag ring ang telepono,baka si mama nayun. "Hello?... Mama?.." tanong ko sa kabilang linya "Neptune Hospital,puntahan mo mama mo." .....Mama?
"Please don't." pag mamakaawa ko "No,let's stop this." sabay tanggal ng kamay kong nakahawak sa t-shirt niya.
"But I love you and I know you love me too." sagot ko kasabay ng pagpatak ng aking luha.
"I don't love you anymore.." parang nabingi ako sa sinabi niya, hindi ako makagalaw at di ko narin napansin na nakalayo na pala sya, hanggang sa hindi ko na sya makita dahil sa kaiiyak at pagdampo ng tubig sa aking mukha..Umuulan na pala.
YOU ARE READING
RAIN
HumorRain...Ulan....takot at lungkot ang aking nadarama pag siyay nandyan na. Bumabalik lahat ng sakit at dusa pag umuulan. Normal lang ba sa tao na matakot sa ulan? Bat ba kasi tuwing umuulan ini.iwan ako ng lahat? Pati ba siya iiwan din ako?... Takot...
