Bu sabaha, gözlerimi annemin beni saçlarımdan tutup sonsuzluğun içine fırlatacak kadar öfkeli bir şekilde yataktan yere atmasıyla açtım. Uyku sarhoşluğu ve yaşadığım bu olayin şokuyla neye uğradığımı şaşırmıştım. Bulanık görüntülerin arasında şaşkın bakışlarıyla annemin arkasında duran babamı ve beni yerde tartaklayan annemi görüyordum. Bulanıklık azaldıkça annemin şiddetle ağızının kapanıp açıldığını da fark ettim. Her şey tamamen netleştikten sonra ise saç köklerimde ve karın boşluğumda müthiş bir acı duymakla beraber Annemin ağız kapatıp açarken sarf ettiği cümlelerde harfi harfine kulaklarıma zerk ediliyordu. Yerde hırpalanıyordum. Çaresiz ve şaşkındım . Annem ise şöyle bağırıyordu bütün gücüyle bana tekmeler savururken:
“ Kimsin sen ? Oğlum nerede? Ne yaptın ona! Yoksa hırsız mısın? Hırsız piç! Defol git bu evden! Camdan mı girdin bacadan mı? Bir de oğlumun pijamalarını giymiş! Çabuk polisi aramadan git!”
Duyduklarım karşısında yaşadığım afallama ve aldığım darbeler sonucu hissettim acı birleşerek ruhuma büyük bir baskı uyguluyordu. Bedenime sığamıyordum sanki. Bir fırsatını bulsam terk edecektim bedenimi. Bütün bu olanlara bir anlam veremiyordum. Annemse hala bağırıp çağararak beni hırpalıyordu. Devamında ise İki yakamdan tutup beni ayağa kaldırdı. Ayağa kalktığımda karın boşluğumdaki acının bir anda arttığını hissettim. Annem bağıra çağıra beni kapıya doğru sürümeye başladı. Az sonra bu olaya babamda dahil oldu. Bir anlığına babamla göz göze geldik. Onun da gözlerinde en az annemin ki kadar şaşkınlık ve öfke vardı. Hatta gözlerine sığamıyordu bu hisler. Biraz daha fazla olsalar gözlerinden yere düşeceklerdi belkide.
Ben babamın gözlerine hapsettiği duyguları incelerken çoktan kapı dışarı olmuştum bile. Ne oldu ne bitti demeden annemin hışmına uğrayıp dışarı atılmıştım. Üstelik oğlu olduğuma inanmıyordu. Beni hırsız sanıyordu annem. Oğlunun yerine geçtiğimi sanıyordu. Oysa oğlu bendim. Hatta dün gece yatmadan önce annemde tescillemişti bunu. Yanıma gelip iyi geceler diyerek öpmüştü beni, ben yatmaya hazırlanıyorken. Şimdi ise “ Hırsız piç!” diyerek dışarı atmıştı beni. Babamda ona eşlik etmişti. Bütün bunlara anlam veremiyordum. Kapının kenarına merdivenlere oturup olanları düşünmeye başladım tekrardan. Ancak çok soğuktu. Üzerimde sadece pijamalar vardı. Annemin “ Bir de oğlumun pijamalarını giymiş” dediği pijamalar...
YOU ARE READING
Silinmek
Teen FictionBir sabah uyandığında hiç kimseyle bir bağının kalmadığını anlayan genç adam, o sabahtan sonra dünyasını ilmek ilmek saran ve büyük bir toplumsal sorun olan şiddeti, iliklerine kadar hissederek bu yok oluşla mücadele etmek zorunda kalacaktır. Adı...
