SENİN İÇİN

(BİRİNCİ BÖLÜM) Eski Günler

Eylül, o her zaman ailesi için Erkek Fatma  , ablası ve kuzeni için şakacı  ve arkadaşları için iyi yürekli , nazik bir kız olmuştu. İyi bir taklit yeteneği vardı. Belki de onu komik ve şakacı yapan da buydu. Ailesine çok bağlıydı, her zaman olumlu düşünürdü ve bundan doğma kendine has bir saflığı vardı. Derslerine diğer çalışkan öğrenciler gibi önem vermemesine rağmen okulun üçüncüsüydü. O daha çok eylenmenin, her daim mutlu olmanın peşindeydi. Üzüldüğü zamanlar kendini mutlu edebilirdi.
***
Yedinci sınıftan sonra okul değiştirmek zorunda kalı. Yani taşındılar. Onun elinde olsaydı hiç taşınmazlardı ama işte onun elinde değildi. En önemlisi de birinci ve ikinci sınıfı okuduktan sonra taşındıkları yere geri dönecektiler.

Artık son karnesini aldıktan sonra eski okulu olacak olan okuluna gidiyordu. Karneler günü için o da her kız gibi çok süslenip püslenmişti. Kendine okula gelmeden önce bir söz vermişti "Okulda hiç ağlamayacağım. Olabilir bir daha bu okula gelmeyecek olabilirim ama arkadaşlarımı ve hocalarımı her daim arayacağım "  diye, ama işler hiç de planladığı gibi gitmedi. Okula ayak bastığı gibi ağlama kırizine girdi kimsenin onu görmemesi için hızla okulun tuvaletine kaçtı. Zil çaldığında biraz da olsa rahatlamıştı. Tekrar dışarı çıkıp arkadaşlarını beklemeye başladı. Belki de bu arkadaşlarını son görüşü olabilirdi. Küçük yüreği hâlâ içinde ağlıyordu sessiz sessiz. Arkadan biri gözlerinden tutup kendisinin kim olduğunu sordu. Eylül kim olduğunu adı gibi biliyordu. Arkadaşı Esma. " Esma seni çok özleyeceğim" "Ben de seni Eylül" Esma' nın da gözleri şiş şişti demek o da ağlamıştı Eylül'den ayrılacağı için.
Karnelerini almışları ve eve gitmeden Eylül arkadaşıyla biraz daha dolaşmaya karar verdi. Bir iki saat sonra Eylül Esma' yı evine bıraktıktan sonra arabaya bindi ve eski evlerine doğru yola çıktılar.