bestiess • one direction

O N E

Ik kijk naar de zware koffer die naast mij staat, hij moet naar beneden. De vraag is alleen: hoe krijg ik hem beneden? "LUKE, FATASS KOM NU NAAR BOVEN!" Gil ik, en algauw zie ik mijn oudere broer onderaan de trap staan. "Ik ga jouw koffer niet naar beneden tillen." Hij slaat zijn armen over elkaar heen en kijkt mij met opgetrokken wenkbrauwen aan. "Luke, please! Please! Help me gewoon." Ik zet mijn puppy oogjes op en kijk smekend naar mijn broer. "Oke." Zucht hij dan toch. Ik gooi mijn armen in de lucht en laat een blijheid kreetje los. Luke pakt mijn grote paarse koffer, en tilt hem naar beneden. "Luke?" Vraag ik hem dan weer, kijkend naar de andere koffer op mijn kamer. Hij rolt zijn ogen opvallend en loopt zuchtend naar boven. "Je had ook gewoon pap kunnen roepen." Zegt hij als hij mijn kamer in loopt. "Til hem nou maar van de trap af, krachtpatser." Hij steekt zijn tong naar mij uit en tilt dan de tweede paarse koffer van de trap. Ik wist dat ik niet te veel mee moest nemen, maar ik heb nou eenmaal veel. In de eerste koffer zaten voornamelijk kledingstukken en toiletspullen. In de tweede koffer zaten allemaal spullen zoals: boeken, films en tekenspullen. Verder nam ik nog drie tassen mee. Mijn Adidas sport tas, neem ik wat spullen mee die je gewoon nodigt hebt. In mijn rugzak neem ik mijn laptop, telefoon, tablet etcetera mee. Natuurlijk neem ik ook mijn gitaar mee. Ik schrik op als mijn beltoon door de kamer hoor galmen. 'Twinnie <3' stond erop het scherm. Ik schoof het balkje om op te nemen, en hoorde al gauw de stem van mijn beste vriendin door de telefoon schreeuwen. "Heey!" Ik legde mijn telefoon tegen mijn oor aan en probeerde nog wat spullen in te pakken. "Are you done?" Hoor ik door de telefoon komen. "Bijna." Ik probeer mijn camera in de tas te stoppen, ook al zit die al helemaal vol. En stop hem dus ook uiteindelijk in mijn Adidas tas. Net zoals mijn Vans, Adidas Superstars en mijn All Stars. Ik loop naar mijn kast zoekend naar mijn sportspullen, Aiden was nog steeds aan de lijn, ook al zeiden we niks. "Daniel brengt mij, mam en pap moesten vanochtend al naar hun werk." Ik maak een instemmend geluidje als teken dat ik het heb gehoord. "Luke brengt mij, hij wou gewoon weten hoe mijn studenten leven eruit gaat zien." En alsof je het over de duivel hebt loopt Luke mijn kamer in. "Girl, don't gossip about me!" Luke kijkt mij aan en maakt een gay beweging. "Boy, get out of my room before the gayness spreads its self." Ik hoor Aiden aan de andere kant van de lijn lachen. Aiden had zelf drie broers, de oudste Daniel, dan heb je Adam en Ace de tweelingbroer van Aiden. "Luke, doe de auto alvast aan." Zeg ik als ik de laatste dingetjes in mijn tas stop. "Ow, en neem dit alvast mee." En ik overhandig hem mijn gitaar en sporttas. "Weetje, toen ik ging studeren had ik maar een koffer." Ik kijk hem ongeïnteresseerd aan. "Oké, A. Ik zie je over een paar uur!" We zeggen elkaar nog gedag en hangen dan op. "Luke, je hebt de auto nog niet aan gezet." Ik kijk naar de blonde jongen die op de bank zit, op zijn telefoon. "Do I look like I care?" Zegt hij bijdehand. "Ik ga je zo meteen heel hard slaan met die vaas." Zeg ik dreigend terwijl ik wijs naar de vaas op de tafel. Luke staat zuchtend op en pakt een tas en een koffer en loopt naar de auto. Ik doe mijn gitaar op mijn rug, sla mijn rugzak om mijn rechter schouder en loop met mijn koffer aan mijn linkerhand naar de auto. "Oké, gassen!" Roep ik als Luke eindelijk in de auto zit. "Kut, stop!" Shit, mijn portemonnee vergeten. Ik ren snel de auto uit en pak mijn spullen van de eettafel. "Oké, we kunnen weer." Lach ik als ik naar Luke's geïrriteerde gezicht kijk. "Het is dat je mijn kleine zusje bent, anders was ik weggereden." Zucht hij.

We rijden de parkeerplaats op en al gauw herken ik de auto van Daniel. "AIDEN!" Roep ik meteen als ik uitstap. "DYLAN!" Roept ze terug en we geven elkaar een knuffel. "Do you believe it? We gaan gewoon naar de Black Academy." Zegt ze nog steeds ongelovig. "Raar hé? We kijken er al meer dan vijf jaar naar uit, en nu is HET moment." We beginnen met gillen van vreugde, want geef toe: het is verdomd cool.  Luke en Daniel begroeten elkaar gewoon, als vrienden. "Dyl, pak je zooi." Luke staat tegen zijn auto aan. Ik draai opvallend mijn ogen naar hem. Ik pak weer een koffer, een tas en mijn gitaar. Aiden heeft ongeveer de zelfde hoeveelheid mee, alleen een tas minder. "Oké, we moesten onze sleutels ophalen bij de informatie desk. En daar krijgen we ook een schoolpasje, zo'n rondleid kaart en klassenlijst." Leest Aiden op uit de brief die we kregen toen we waren geaccepteerd. We lopen de school in, met Luke en Daniel meters achter ons. Als we een balie zien met het bordje: 'Informatie Desk' wisten we niet hoe snel we daar moesten komen. "Hallo, mevrouw. Wij zijn Dylan Griffin en Aiden Dalton." Zeg ik terwijl mijzelf en Aiden aanwijs, "Wij komen voor de sleutels, pasjes etcetera." Maakt Aiden de zin af. De vrouw tikt wat in en vraagt dan om onze ID kaarten. Die netjes pakken en afstaan. Ze geeft niet veel later ons de sleutels, pasjes, ID kaarten, klassenlijst en de rondleiding kaart. Achter ons staan een paar jongens te wachten, waarschijnlijk ook voor de sleutels. "Okè, jullie kamer is op sectie D. Dat is op de tweede verdieping. Fijn schooljaar." We zeggen gedag en lopen dan naar de trap, waar we tot het besef komen: verdieping 2 is vier trappen omhoog. Aiden en ik kijken elkaar aan en snappen het meteen. "Jongens?" We kijken ze allebei met puppy ogen aan. Daniel en Luke zuchten maar pakken dan toch de koffers en tillen ze de trap op. Ik geef Aiden de kans om de deur te openen. We slaan onze handen voor onze monden als we de kamer in kijken. Het was geen gewone College of Universiteit. En dat mocht ook wel want het was redelijk duur. We keken naar de woonkamer, waar de kleine keuken bijzat. Een kleine bruine bank stond tegen de muur met een salontafel ervoor. In de keuken stond er een koelkast met aanrechtblad en natuurlijk een fornuis. Er stonden vier barkrukken aan het kookeiland. Luke en Daniel plofte algauw vermoeid op de bank. Aiden en ik liepen door een van de eerste deuren, een kamer. "Oké, ik cleam deze." Aiden springt op het tweepersoonsbed, ik kijk haar lachend aan en loop dan naar de andere deur. De andere kamer, ook wel mijn kamer. Er stond een tweepersoonsbed met twee nachtkastjes. Er stond een kleine, hele kleine kledingkast. En hoe dachten ze dat ik al mijn spullen daar in kreeg? Er stond een groot bureau met een IKEA lamp, met een schattig klein schapje er boven. "Oké, sis ik ga naar huis. Je moet wel bellen, hé!" Luke geeft mij een kus op mijn wang en een knuffel. "Bye, guys." Roepen Aiden en ik ze nog na, we zwaaien no even en beginnen dan met gillen. Gillen omdat we nu officieel studenten zijn.

...

Hallo, dit is mijn nieuwe verhaal. Okey, dat klonk kut XD Maar voor de mensen die mij al langer kennen weten dat ik al eerder Bestiess heb geschreven, maar dat verhaal was kut, deze niet.

x V