UNDEFINED

Prologue

Tumakbo ako ng mabilis palayo sa kanya. Wala na akong pakialam kung ano pa ang manyayari, kahit ang lakas ng ulan. Bahala na diyan kahit basang-basa na ako ngayon. Umaasa ako na pipigilan niya ako sa pagalis, na tatawagin man lang niya ako pabalik, kahit yun lang.

Pero bakit ganun? Kabaliktaran ng gusto ko ang ginawa niya. Hindi maipinta ang mukha niya, walang halong emosyon o kung ano pa.

'I hate him. I hate him. I hate him'. Those are the words na paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko.

'I won't forgive you. I'll never forgive you, kahit ano pang gawin mo'.

Patuloy pa rin ako sa pagtakbo, at kasabay non ang walang humpas na pagdaloy ng aking mga luha, na pilit ko rin pinupunas.

'Pero wala naman siyang may ginawang mali sayo. Hindi ka niya mahal, hindi niya mapipilit ang sarili niya na mahalin ang tao na hindi niya gusto, lalo na't may ibang gusto ang kaniyang puso.'

Hindi ko namalayan na napunta na pala ko sa isang park. Huminto ako sa gitna nito at doon ibinuhos ang lahat ng sakit na nararamdaman ko. Dito ako umiyak, humagulgol, sumigaw at nagwala. Sigurado ako na dinig ito ng mga tao na malapit dito.

"Ang tanga tanga mo talaga Yza, sa lahat ng tao na pwede mong magustuhan doon pa talaga sa tao na may mahal nang iba. Ang sakit, sobrang sakit. Ano bang kasalanan ko para maranasan ko ito? Nagmahal lang naman ako eh, pero bakit ako nasasaktan ng ganito?"

Inangat ko ang aking ulo at tumingin sa makulimlim na langit. Buti pa ang ulan dinadamayan ako. Why did I even fall in love with someone like you?

Don't worry, this will be the last. You won't see me anymore, you won't see me chasing you, I won't be there when you need me, you won't have a pathetic girl following you around.

Kahit masakit, pipilitin ko paring makalimutan ka. Kung mas masaya ka piling ng iba then I won't force you to love me. This is my last goodbye,

Kieth.