Soğuk bir kış günüydü.Gece gökyüzünün kızıllığında minik minik karlar atıştırıyordu.Bu yağan kar sabaha kadar devam etti ve mahallenin dört bir yanını bembeyaz örtü kapladı.Mahallenin tüm çocukları eldivenlerini,şapkalarını takıp yollara koşturdular.Kartopu oynadılar,kar savaşı yaptılar.Bütün çocuklar oynarken on iki yaşındaki Selim montunu ve şapkasını giyip hergün işe gidiyordu. Selim öğlen bir gibi okuldan gelir, ödevlerini alır giderdi. İş yeri ise mola saatlerinde ödevlerini yapardı. Selim çalışkan terbiyeli bir çocuktu.Arkadaşlarıyla oynayarak çocukluğunu yaşayamayıp ,hayatın zorluklarıyla karşı karşıyaydı.Ama buna rağmen derslerinde başarılı ve azimliydi.Selim mahallenin en büyük çocuğuydu ve herkesin abisiydi.Selim'le yaşıt mahallede bir de Emir vardı. Çocuklar Emir'i abi değilde düşmanları gibi görürlerdi.Emir'in siniri ve insanlara olan nefreti hiç geçmezdi.Kendi çıkarları için insanlara iyi davranırdı.Emir sadece Selim'le iyi anlaşırdı.İkisi hem sınıf hem de sıra arkadaşıydı.Selim,Emir'in bazı hal ve hareketlerinden hoşlanmazdı.Selim işe gider,Emir de sokaktan içeri girmezdi.Selim her gün işe giderken çöp karıştıran çocuk görüdü.Bir gün giderken bu durum dikkatini çekti ve sessiz adımlarla çocuğu takip etti.Takip ettikten sonra iş yerine geçti.Selim ekmek fırınında çalışıyordu.Hergün okul çantasına ekmek koyup gidiyordu ve bunu yoksul aileye veriyordu.Bu bir kaç ay böyle devam etti.Selim fırından ekmeği alıp çantasına koyduktan sonra,kapıdan çıkarken patronu onu durdurdu.Patron çantasını açmasını istedi.İçinde neler olduğunu sordu ve Selim de kitaplarının olduğunu söyledi.Patron çantanın içinden ekmeği çıkardı ve Selim'e baktı.Selim başını öne eğerek hiç bir şey söylemedi.Patron elinin tersiyle vurdu,o günkü çalıştığının günlüğünü vererek işten kovulduğunu söyledi.Selim'in yanında çalışan Ekrem Amca bu durumu engellemeye çalıştı.Yanlış anlaşılma vardır dedi ama patronu inandıramıyordu.Patron çocuğun annesini arayarak ekmek çaldığını oglunun,hırsızlık yaptığını söyledi.Sonrasında işten kovulduğunu ekledi.Annesi Selim'i azarladı. Selim hiç bir şey söylemedi. O gün akşam yemek yerken kapı çaldı.Kapıya gelen Ekrem amcaydı.Selim'in hırsızlık yapmadığını söyledi.Annesi hırsızlık yaptığını düşündüğü için şaşırdı.Ekrem amca annesine:
-Ablacığım,oğlunuz ekmek almış ama hergün bu ekmeği yoksul bir aileye götürüyormuş.Üstelik bu ekmekleri hırsızlık yaparak değil.Her günkü harçlığından bir kutuya koyuyormuş der.Annesi oğlundan özür dileyerek onunla gurur duyar.
