Her zaman olduğu gibi kalktım. Bu gün lisenin ilk günüydü ve ben hem liseye hemde ilçeye yabancıyım. Ne yapacağımı bilmiyorum.
Babam yüzünden sabah geç kaldım okula ne güzel... Sınıfa girip ortaya sıranın en arkanın bir önüne oturdum. Yanımda kimse oturmadı normal olarak. Görevli kitapları dağıttı. Sonra fizik hocamız kendini tanıttı sıra ile herkes kendini anlattı. Sınıfa ve Silifke ye Gaziantep ten geldiğimi söyleyince ister istemez dikkatleri üzerime çekmiş bulundum. Sınıf ta yetiştirilme yapıma göre çok şımarık kişiler vardı.
Ben kitabımı okuma kararı aldım ve soru sorulmadıkça cevap bermedim bazı istemsiz bakışları üstümde hissediyorum. Bunu bekliyordum ama eski yaşadığım ve büyüdüğüm yeri tabiki de özlüyorum. Ama sınıfımın eski arkadaşlarımdan geri kalır yanı yoktu. Teneffüslerde uzun eşek, birdir bir..vb..oyunları oynuyor ve kat görevlisine azar yiyorlar ama yıkılmadan devam ediyorlar.
Neden hiç arkadaş edinemiyorum, bende mi bir suç var yada yabancıyım diye mi kafamda bir sürü sorularla eve geldim annem habire günün nasıl geçti, ne yaptın, gibi sorularla beni bunaltıyordu.
YOU ARE READING
Kendi Hikayemi Anlatıyorum...
Short StoryHer birimizin bir hikayesi vardır. Size biraz değiştirerek anlatayım bakalım Her yaşadığımız duygunun bir önemi vardır. İnsanları duyguları ile küçümsemek kişiyi bir yere ulaştırmaz. Bende benim duygularımı ve senin duygularını önemsiyorum ➡️ Hikay...
