Lucas' POV
Nasa loob ako ngayon ng office ko at abala sa pag-pirma ng mga papeles na kailangan Para makapag-pagawa kami muli ng panibagong branch ng Furniture shop sa ibang bansa at Para maka hanap ng Mas magaganda at matitibay na kahoy Para sa mga furniture na gagawin.
Nasa gitna ako ng pagbabasa ng isang document ng nakita Kong nagsihintuan ang mga empleyado namin. Napaangat ako ng tingin at sinundan ang tinitignan nila...and there she is.
Tsk...Here she goes again.
Dali-dali akong lumabas sa loob ng office ko Para marinig kung ano na naman ang problema.
"Napakatanga mo! Alam mo ba kung gaano kalaking opportunity ang pinalampas mo?!" Nag-aalburuto na sigaw ni Demonize sa babaeng employee namin.
"M-ma'am, h-h-hinde ko po s-sinasadya...m-may s-sakit po at isinugod sa h-hospital, k-kaya di ko---"
"Still Hinde mo parin naipapirma! Alam mo ba kung gaano kalaking investor ang nawala dahil hinde mo naipapirma ang punyetang papales na to?!" Sigaw ni demonize saka itinapon ang papel sa mukha ng babae.
Agad akong lumapit Para pigilan soya.
"Tama na Demonize" awat ko sa kanya.
Hinde niya ako pinansin at nanlilisik parin na tinitigan ang babae.
"Your fired. I don't want to see your face ever again inside my company. Understood?" Nanggagalit na sabi nito
"Ma'am w-wag po! Please po! A-ako na lang po ang b-bumubuhay sa p-pamilya namin! Ma'am wag po. Please nagmamakawa po ako" sabi ng babae at humagulgol na ng iyak.
"Demonize you can't do this---" sabi ko sa kanya na agad naman niyang pinutol.
"You know I can Lucas. " sabi niya agad at umalis. Pero bago pa siya makalayo, nagsalita ulit siya.
"Paglumabas ako sa office ko...dapat malinis na ang cubicle mo" sabi niya sa babae bago pumasok sa loob ng office niya.
Napatulala naman ang babae at agad na napahagulgol.
"Sorry" yun na lang ang nasabi ko sa kanya bago umalis at pumasok sa office ni demonize.
"You heartless demon. Wala ka bang awa?!" Sigaw ko sa kanya ng makapasok ako sa office niya.
"You already said it that I'm a heartless demon, is that not enough to answer your nonsense question ?" Sagot nito at nagtipa sa laptop na kaharap.
"I can't believe you Demonize. Its just a fucking paper na hinde napiramahan!" Singhal ko sa kanya.
Bumaling siya sa akin at tinitigan ako gamit ang napakalamig niyang titig.
"Its not just a fucking paper, Lucas. Its a fucking agreement with the new investor. At hinde na natuloy ang agreement dahil hinde yun napirmahan. Alam mo ba kung gaano kahirap kausapin ang punyetang Investor na yun"
"Its just an Investor! " sagot ko.
"You just don't understand it, do you?" Tanong nito gamit ang napakalamig na Boses.
"Its just an investor. Napaka dami na nating investor, Demonize---"
"God Lucas! Every Investor is important. Yun ang dahilan kung bakit patuloy na tumataas ang sales natin. At yung pinalampas na investor ng Punyetang Babaeng yun ang may-ari ng Isa Sa Pinakamalaking kompanya sa Pilipinas!...I know that our company is the Most Powerful and Successful Furniture Company in the Philippines and I know our company can stand on its own even though we don't have any investor at all. My point is, ayaw ko ng pabobo-bobo, tatamad-tamad, at tatanga-tanga sa Loob ng kumpanya ko!" Sigaw niya sa akin.
"Don't you heard her. Sinugod daw ang tatay niya sa Hospital Kay di niya naipapirma. Can you please give her a second chance?"
"Second chances is not welcome in my Company. I don't give a fucking second chances, Lucas. When you slip, your fired. " sabi nito
"Your such a ruthless woman, Demonize"
Nasabi ko na lang.
Wala talaga syang puso.
"I know. And I'll take that as a compliment. You mag leave" sabi nito sala pinindot ang intercom sa table niya at tinawag ang sekretarya.
"Janice, come to my office. Pronto"
Lumabas na ako sa office niya dahil nakakairita siya. Wala talagang puso.
Demonyita.
5:47 pm. Na ng matapos Kong asikasuhin lahat ng kailangan asikasuhin sa loob ng office ko. I press my intercom and call my secretary.
"Mika. Come to my office now" sabi ko.
Makalipas ang ilang Segundo ay bumukas ang pinto ko at pumasok si mika.
"Yes, sir?" Tanong nito sabay ayos sa Salamin sa mata.
"Pakibigay to sa lahat ng department. Sabihin mo na na-approve ko na. Ang kailangan na lang ay pirma ng President and ready there presentation tomorrow morning pag napiramahan na ng President." sabi ko.
"OK, sir. Pero po wala po si ma'am Demonize ngayon eh. Umalis po" sabi nito.
Napakunot naman ang noo ko.
"Saan pumunta?" Tanong ko.
"Hinde ko po alam eh, sinabi lang po sa akin ng secretary niyang si Janice na may pupuntahan daw sila kung sakali na hanapin daw sila" sagot nito.
"Anong oras umalis?"
"Around 1pm po Kanina. After Lunch. Tska pinapasabi po na, ikaw na lang daw po muna ang mag interview sa mga new applicants tomorrow sir." Sagot nito.
"Ahh...sige, sige. You may leave. Pwese ka na umuwi pag naibigay mo na yan sa mga departments." sabi ko at saka binigay ang ilang folders
"Sige sir. Thank you po" sagot nito at tinanguan ko lang siya at lumabas na.
Nilinis ko na lahat ng kalat ko sa office at lumabas na.
Pumasok ako sa elevator at pinindot ang ground floor. Pagbukas ng elevator ay agad akong lumabas at kinuha ang susi ng kotse ko.
Mabilis Kong pinaharurot ang Kotse ko. Nasa kalagitnaan ako ng kalsada ng may tumawag sa akin. Agad ko namang sinuot ang Bluetooth earpice ko at sinagot ang tawag na hinde tinitignan ang caller I.d
"Hello" sabi ko
"Hello, Lucas. Its me Nica" Bati sa kabilang linya
"Oh...Hello Baby. How are you?" Tanong ko.
"I'm fine...anyway. Can we meet? Miss na miss na kita eh" sagot niya.
"Me too, baby. I miss you so much. Meet me at the coffee shop " sagot ko.
"Hahah...OK baby. See you soon. Bye ,I love you"
"I love you too. Bye" sagot ko at namatay na ang tawag.
Sa wakas! May maganda ding mangyayari sa araw ko!
YOU ARE READING
My DEMONYITA Wife
FanfictionLucas Hernandez. Ang lalaking kung I describe ang buhay niya ay isang Impyerno dahil napangasawa niya ang babaeng kung tawagin niya ay Demonyo. Pero, mabago kaya ang pananaw niya sa buhay pag nakilala niya ng lubusan ang asawa?
