GOTİK

Başlangıç

Güneş ışıklarının yüzüme çarpmasıyla uyandım bugün. Her zaman olduğu gibi açtım gözlerimi güne. Yeni bir gün,yeni bir şans,yeni insanlar ve yeni üzüntüler. Bi insan neden mutlu olamaz?çünkü etrafındaki insanlardan bir türlü kurtulamaz.Zaten sıkıntıda orda başlar.Hep o etrafımızdaki insanlar ama birgün karşınıza yeni bi kapı çıkar.O kapıya yönelik bir adım ve sonrasında olanlar...Hiç beklemediğiniz bir anda aklınıza bile gelmeyecek kişiler sayesinde hayatınız düzene girer.
Saat:7.45.Alarm beynimin içinde çalıyor sanki.O bi yana bide annemin sesi "Maviiiii!!!Kalk hadi geç kalcaksın!"Okulun ilk günü ya illa bunu yapmak zorunda 8 yıl bunu gelenek haline getirmiş hatun bu yıl mı vazgeçecek "Kalktım anne"dememle sesini kesti.Kalktım ve banyoya gittim. Elimi yüzümü yıkadıktan sonra gözlerim aynaya takılı kaldı. Bir süre aynada kendime baktım, kendi gözlerimin içine.O uçsuz bucaksız mavilikte kaybolurken aklıma gelen tek şey güçlü olmam gerektiğiydi ama biliyordum okulun ilk günü mutlaka başıma bela açmak zorundayım yoksa bi eksiklik falan oluyo. Gerçekten.
Yaklaşık bi yarım saat sonra okuldaydım. Tahmin ettiğim gibi herkes bana bakıyordu.  Tamam kabul ediyorum değişik bi tarzım var ama bu kadar dikkat çeker mi?bilemiyorum. Belki tam olarak 450 çift göz bana bakıyordu. Ne bu? Şaka falan mı? Neyse ya banane bakan baksın offff... bıktım

Ha bu arada kendimi tanıtmayı unuttum. Ben Mavi. Defne Mavi KORUHAN. 16 yaşında olmama rağmen lise 1'e gidiyorum çünkü ailem beni okula 1 yıl geç yazdırmış. Nedenini bende bilmiyorum. Neyse genellikle değişik bu tarzım olduğunu söylüyorlar. E birazda haklılar çünkü gotik giyinmeyi seviyorum ve genellikle kötü mor, yeşil, mavi veeee siyah. Göz rengim mavi, saç rengim siyah ama mavi balyajlar var. Boyum 1.75, kilom 55 ve tam bi rap manyağıyım.
Genelde gittiğim okullarda tarzımdan dolayı psikopat biri sanılsam da aslında öyle değilim. Sadece diğer insanlardan biraz farklıyım o kadar. Ama biraz düşündüm de galiba biraz psikopatım. Değişik bir şekilde başımdan bela hiç eksilmiyor. Ve bu belalara karşı sakin kalamiyorum. Zaten bana bulaşanlar da pek normal sayılmaz. Önceki okullarımdan birinde Cenk isimli bi salak vardi. Çocuk ona buna sataşıp duruyordu. Okulun en bela çocuğuydu. 7 kişilik çetesini asla yanından eksik etmezdi ve benimle sürekli dalga geçerdi. En son dayanamayıp dövünce okuldan büyük tepki almıştım. Ne de olsa okulun en bela, en yakışıklı, en cool çocuğunun kaşını ve dudağını patlatacak derecede dövmüştüm helallll diyen iç sesimi takmayıp yoluma devam etsem iyi olcak yoksa derse geç kalıcam.
Sınıfa çıkarken fark ettim ki önceki okullarımdan birinde olan Cenk burda ve onun hiç yanından ayırmadığı 7'lik çeteside yanındaydı. Allah'tan beni görmemişti. Çünkü büyük ihtimalle benden intikam almak için can atıyordu. Yine kafasında nasıl intikam planları vardı acaba?aman bee çokta şeyimeee diye cennet mahallesindeki pembe gibi konuşan iç sesimi duymazdan geldim her ne kadar Cenki dövmüş olsamda kesinlikle ondan korkmuyorum yav he he diyen ic sesimi boğmak istenen sizce çok mu saçma.  Aslında banane kim nasıl düşünüyorsa düşünsün. Insanların ne dediğini önemseyecek kadar bile kafaya takmiyorum. Kendimle boğuşurken bu yandanda yoluma devam ettigimi unutmuş olacağım ki önüme bakma gereği bile duymadan yuruyordum o sırada öyle bir cisme çarptım ki mübarek Taş.