Gül ve Papatya
Yine bir sabah seninle uyandım
Ki her sabah olduğu gibi
Gülüşün vardı bir de ben
Tabi ben gülürşünün yanında sönük... Ben karanlık bir oda
Sen küçük bir mum ışığı
Hem beni hem kalbimi
Aydınlatacak kadar
Sen gökyüzü masmavi
Uçsuz bucaksız sonsuz
Ben ise sadece uçan bir kuş
Yüzlerce kuşun içinde
Şimdi söyle nasıl inanayım sevdiğine. Ben ki bir kuş ufacık hemde kanadı kırılan
Sen ki gökyüzü beni sonsuzluğunla nasıl saracaksın
Sen gülleri seversin
Ben ise küçük bir papatya
Ve bil ki
Gülleri sevmek zordur senin olması için çabalaman gerekir
Dokunursan acıtır ellerini
Ama beni dilediğini gibi sev, kokla
Ve hatta ayır iki parçaya. Dayanamam..
Yeter ki senin ellerin acımasın.
➰➰➰➰➰➰➰➰➰➰➰➰➰➰
Her çarşamba düzenli olarak şiir atacağız mandalinalarım...
❤️❤️
