Proloog

15 1 1
                                        

'Iedereen gaan zitten' de leraar probeert boven de druk pratende leerlingen uit te praten. 'Als niemand hun mond houd heb je een onvoldoende voor de volgende opdracht' hij hoefde het geen twee keer te zeggen. Iedereen is in één klap stil. 'Mooi, nu ik jullie aandacht heb' 'Zoals ik vorige week had gezegd hebben we vandaag een gast' 'een overlevende van de aanval' de leerlingen snakken naar adem. Het is iets waar niet vaak over wordt gepraat. Iedereen weet wat er is gebeurd, maar er zijn nog zoveel mysteries om het onderwerp.

'Onze gast is niemand minder dan de Baron van Clemonte' 'Hij zal jullie vertellen over wat hij heeft gezien' 'En een beetje respect graag' met dat wordt de deur met zachtjes geopend. In de opening staat een oude man rond de tachtig die vergezeld wordt door een jongere vrouw van rond de 40. Ondanks dat de man er fragiel en oud eruit ziet straalt hij wel macht uit. Hij heeft een zwart pak aan met een zwarte das, zijn haar is grijs maar heeft hier en daar nog wat zwarte plukken. Zijn ogen vallen het meest op, helder blauw. Het blauw dat je ziet op een mooie dag, als er geen wolken aan de hemel zijn.

'Goedemorgen kinderen' zijn stem is laag en raspend. 'Ik ben Sebastián Clemonte, oud Baron van het Clemonte landgoed' met wat hulp gaat Sebastián zitten op de stoel voorin in de klas. 'En ik kom jullie vertellen over de verschrikkelijkste dag van mijn leven'

'Weet iemand voor wie deze school is gemaakt?' Een meisje in het midden van de klas steekt als eerst haar hand op. 'Ja jij met die blonde haren en rode strik. 'Deze school is alleen voor mensen met adelijke afkomst' ze kijkt triomfantelijk om haar heen. 'Dat is waar, zijn er uitzonderingen?' Hij kijkt de klas met opgeheven wenkbrauwen aan. De leerlingen kijken elkaar vragend aan, niemand heeft ooit van een uitzondering gehoord. 'Nee? Dat klopt, er horen geen uitzonderingen te zijn' 'Maar in mijn jaar was er een uitzondering, een hele mooie bijzondere uitzondering' voor een moment zoned hij uit, naar de herinneringen van lang geleden.

'Wie was die uitzondering Baron?' een jongen rechts achterin de klas haalt de man uit zijn dagdroom. 'Steek je hand op meneer Klins' berispt de leraar. 'Sorry Baron' de oude man wuift de verontschuldiging weg. 'Die uitzondering was Camille Delacroux, het dapperste meisje dat ik ooit heb ontmoet'

Bonjour! Dit word een kort verhaal, maar vijf hoofdstukken ofs, weet ik nog niet zeker. Enjoy!

De vergeten heldinWhere stories live. Discover now