Sonbahar...yaprak kokusu...gözlerimi kapattım ve en sevdiğim mevsimi hissetmek için derin bir nefes aldım. Tekrar gözlerimi açtığımda işte oradaydı,karışımdaydı... onu ilk defa görmüştüm ama sanki yıllardır tanıyor gibiydim. O ise beni farketmedi bile. Yanındakilere dönüp ne anlatıyorsa anlatmaya devam etti.
" Meysa, n'oluyor ? Duymadın mı dediğimi?" Neyse ki seza vardı da yanımda kendime gelebilmiştim.
"Bişey sormam lazım sana seza sen kesin bilirsin şurdaki tipleri daha önce hiç görmemiştim.kim onlar?"
Okulun bahçesinde olduğumu bir anlığına unutmuştum. Belki cennet böyle bir şeydi. Dönüp bana baktığında mavi gözlerinin arkasındaki hüzünle beni delip geçtiğini hissetmiştim.
''Meysacığım bunlar geçişle gelen yeni tayfa''
Dedi Seza. Ta o zaman,o dakika karar vermiştim. Benim olacaktı... Başıma geleceklerden habersiz bekleyişim başlamıştı çoktan.
