'Ondanks dat zij mijn echtgenote is, moet ik toegeven dat ik niets van haar weet. Alhoewel, bijna niets, behalve één ding: dat zij een gebroken persoon is. Ik weet echter niet of 'gebroken' wel de juiste benaming is om te gebruiken. Ik denk dat ze een versplinterd persoon is. Eerst breken we, daarna versplinteren we tot duizenden scherven. Ik probeer nog te ontdekken wat haar heeft doen versplinteren. Wíj proberen het te ontdekken, omdat ze, helaas, aan geheugenverlies lijdt. Ze weet niet waar ze vandaan komt, wie haar ouders zijn. Wie zij is. Ze herinnert zich alleen haar naam. Haar naam is Cassandra.
Op het moment komt de regen met bakken uit de hemel vallen, alsof het in tientallen jaren niet heeft geregend. Cassandra staat in de voortuin. Toen ik haar voor het eerst ontmoette, begreep ik niet waarom ze ervan genoot in de regen te staan. Vandaag de dag snap ik het nog steeds niet, maar het went, het went. Ik denk dat ze zichzelf probeert te reinigen van al de pijn die ze heeft verduren.
Cassandra heeft donkerblonde krullen, en ietwat melancholische hazel-kleurige ogen die afsteken tegen haar bleke huid. Haar gelaatstrekken zijn zacht. Zacht en vriendelijk. Ze is geboren op de dertiende van november. Een herfstkind. Ze is 50 jaar, maar er is iets zo jeugdigs in haar gezicht dat ik vermoed dat ze nooit helemaal oud kan worden.'
- Dorian Reinier Sauer jr.
