nauka to nie wszystko...

Początki

Cześć. Mam na imię Florence Smitch i mam 13 lat. Mam krótkie czarne włosy i szare oczy. Mam ojca. Nauczyciela. Nie mam normalnego domu. Mieszkam na Universytecie z internatem. Univerytet jest wielki ma 56 sal i mieszkania dla nauczycieli. 8 łazienek. 8 pięter plus 10 sal dla dyrektorów i wicedyrektorów. Mój tata jest wicedyrektorem. Ma na imię Paul Smitch. Moja matka zmarła gdy miałam 2 lata w wypadku samochodowym. W każdej z sal znajdują się dodatkowe ławki dla nas. Dla dzieci nauczycieli mieszkających tu. O tym później. Prawie każda klasa na Universytecie mnie zna. Często biorą mnie do odpowiedzi. Wchodzę i wychodzę do sal kiedy chcę. Nie mogę wychodzić na dwór oprócz boiska i łąk universyteckich. Moje mieszkanko składa się z pokoju dziennego, kuchni, toalety, łazienki, przedpokoju i dwóch pokoji. Mój tata mieszka odzielnie. Nie odwiedza mnie za często. Zawsze kiedy ja do niego idę nie ma go w domu. Na szczęście mam jeszcze moich przyjaciół. Marinette White, córka Profesora Damiena White 'a. Blond włosy spięte w dwa kucyki i błękitny sweter w jednorożce to w skrócie jej osobowość. Marinette jest bardzo sczęźliwa i wesoła nawet wtedy kiedy zamiast wymarzonego prezentu pod choinkę dostanie cytrynę. Oczywiście nie znam wszystkich dzieci nauczycieli. Jestem geniuszem ale nie w dziedzinie zapoznawania się z ludźmi. Drugą moją przyjaciółką jest Beatrice, córka Profesor Wendy Gleeful. Brązowe kłos z zieloną opaską oraz wiele przeróżnych książek. Henry Moonspace. Syn profesora Ricka Moonspace. Białe włosy i niebieskie oczy wraz z wielkim zamiłowaniem do wszystkiego co żywe. Ram Sweeney. Buntownik o rudych, rozczochranych włosach. Syn Profesor Abbey Sweeney. I ostatni, Jake Kelly. Brunet o szarawych oczach i dobra dusza to w skrócie syn Profesora Zacka Kelliego. To w skrócie paczka dzieci samotnych nauczycieli. Mam dość swojego życia. Razem w szóstke planujemy na zawsze z tąd zniknąć.