İşte gün doğuyor. Evet sabahın erken saatlerinde başlayan bu macera pek de heyecanlı sayılmaz. Neredeyse her günüm aynı geçiyor. Bu yüzden anlatacak fazla şeyim yok aslında. Şuanda durduğum yer bir buğday tarlası ve bende bir korkuluğum. Beni buraya buğdayları korumam için bıraktılar. Ama işimi hakkıyla yaptığımı düşünüyorum. Aslında çok şanslıyım. Bugüne kadar hiç kimse benim gördüğüm bu güzellikleri bir arada görmemiştir. Güneşin doğuşuna, batışına hatta bazen tutulmasına, kargaların birbirleri ile olan konuşmalarına veya havadaki bulutlara kimse ama kimse benim kadar anlamlı bakmamıştır. Ben çok şanslı bir korkuluğum. Ve bulunduğum yerde'de çok mutluyum.. 😄
