KARANLIĞIN GÖLGESİNDE

Umutla Fısılda

Günlerden salı,sabahın ilk ışıklarıyla uyanmıştım.Annemi babamı.               çok özlemiştim,bu duruma alışmak zor olsa da başarmak zorundaydım çünkü ben onları bir trafik kazasında kaybetmiştim.
Küçük kardeşimin sorumluluğu benim omuzlarıma yüklenen bir yüktü,bu yüzden çalışıp ona bakmak zorundayıdım.Arkadaşım Aslı gelmişti...
-Günaydın Eslin
-Günaydın Aslı
-Nasılsın bakalım
Buruk bi sevinç vardı aslı'nın yüzünde...
_iyi olmak zorundayım aslı!
Aslı en iyi arkadaşım dı,onun güçlü duruşu beni hep ayakta tuttu.

Beraber otobüs durağina gittik,otobüsler yine çok kalabalıktı itişe kakışa en sonunda gemiştik ,fabrikanın o pis kokusu çoktan sinmişti üzerimize.
Patronla karşılaştık,
Bize yine neden geç kaldıniz diye bağırdı
Aslı patrona ;özür dileriz bir daha olmaz efendim der demez,ben çok sinirlendim ve
Zaten bu pis yerde çalışmaya çokta meraklı değilim ayrıca senin bu tavırlarını insanı insanlıktan çıkarıyor,ben artık bu iste yokum dedim.

Patronun gözlerinden de belliydi pişmanliği,fabrikanın en iyi iki elamanını kaybetmişti...
Aslı,
Eslin sen ne yaptığının farkında mısın, kardeşinin tek umudu sendin bu iş olmazsa sen ne yapıcaksın,
Kusura bakma Aslı ama ben kardeşimi bu adamdan aldığım iki kuruşla doyuramam zaten...başka bir iş bulucam
Aslı;
_peki Eslin sen yoksan bende yokum ozaman ,diyip beraber yola koyulmuşlardı...

Eslin ve Aslı yolda giderken yerde bir cüzdan gördüler
Sakin adımlarla yaklaşarak Eslin cüzdanı yerden aldı ve cüzdanın kime ait olduğunu bulmak için içine baktı,içinden bir miktar para ve kredi kartlarının olduğunu gördü,sonra bir is yeri kartı olduğunu gördü bu kartın üstünde bir lokantanın adresi ve sahibinin adı yazıyordu...

İkisinde çok şaşkındı,sonra Eslin;
Bu restoranı bulmamız gerek Aslı,beraber adresin olduğu yeri aramaya başladılar ve en son restoranı bulmuşlardı.
Eslin;
_Hasan Kerimoğlu kim? Diye sordu.
_Ortalık sakindi içerdekilerin saygın insanlar olduğu belliydi...
Bir garson belirdi ve...
Buranın sahibidir kendisi...neden sordunuz?
Aslı;
_şey ...biz bir cüzdan buldukta için içindeki bir kart'da onun ismi vardı ve cüzdan da onun olmalı.
Garson;(şaşkındı) buyurun buyurun,patronun bir işi vardı birazdan
gelir...
Eslin; peki bekleriz dedi...
aradan yaklaşık yarım saat geçmişti,garson onlara birer kahve ikram etmişti.Garson merak edip yanlarına geldi ve izin verirseniz sizinle birşey konuşabilirmiyim dedi...
Aslı;tabi buyurun buyrun ,dedi.
Garson hemen oturdu ve merhaba ben Ali ,yaklaşık bir aydır burada garsonluk yapıyorum,buranın patronu yani Hasan bey çok iyi bir insandır kendisi insanlara yardım etmeyi çok sever, ayrıca sizin gibi iyi insanları çok iyi karşılayacağına inanıyorum...
Sonuçta kim bu para dolu cüzdanı bulsaydı hiç düşünmeden cebine atardı.

Eslin şaşkınlı yanı sıra
Merhaba ben Eslin bu da arkadaşım Aslı,memnun olduk...
Ali,yakışıklı, kültürlü bir aile çocuğuna benziyordu...
Eslin onu tanıdığına sevinmişti.

Belki herşey önce bir hayaldi,sonra bir Bakmışsın o hayalin senin beklemediğin yerden sanan gülumsuyor , umursamazsın belki de taki o an,o gülümseme senin yüzünde belirinceye kadar
     Yani arkadaşlar insanlar hayatın onlara aslında hayalleri nin hep var olduğunu ,fakat insanlar sadece bunu görmeyecek kadar sıradanlaşmiş hale getiriyorlar bunun için sizde her zaman hayalini kurduğunuz şeyin peşinden gidin...  

   Arkadaşlar bir sonraki bolumler ,emin olunki belki de sizin bakış açılarınizı çok değiştirecektir onun için cuma gününü iple çekin :-) beğenip beyenmeme tamamen kişiye has bisey yinede her zaman yorumlarinizi bekliyorum...

Bu arada beğeni butonuna basarsanız çok mutlu olurum:-)