For the first time

~ 1 ~

Daar staat hij dan. De perfecte jongen waar iedereen het over heeft. Met zijn zwarte lokken en zijn heldere blauwe ogen. De jongen die jij als vriendje zou willen hebben, maar nooit zal krijgen. Alleen als je populair bent. En dat ben ik niet. Ik ben een normaal meisje. Met gewoon blonde haren, niet geverfd, niet gekruld, lekker naturel. Mijn naam is ook gewoon normaal. En ben ook niet vernoemd naar een of andere superster. Rare vrienden heb ik ook niet. Gewoon een normaal leven. Niks mis mee, toch? Tenminste dat denk ik. Ik weet het nog niet zeker. De laatste tijd zeggen mensen dat je leven niet compleet is met een telefoon, "WhatsApp", Instagram, Snapchat en om niet te vergeten een vriend of vriendin hebben. M'n vrienden zeggen dat we er niks van aan moeten trekken. Het is toch maar onzin, alsof je op je 80ste nog loopt te instagrammen, zeggen ze tegen mij. Maar ik ben daar niet zo zeker van. Je weet ten slotte niet wat de toekomst brengt.

Het is half 9 s'ochtends. Iedereen zit in het lokaal. Alle boeken en etui's worden uit de tassen gehaald. Je ruikt de verse koffiegeur door heel het lokaal. Hier en daar zie je wat pennen uitgeleend worden. Op het linkerbord staat het huiswerk van deze week, en op het rechterbord staat wat we vandaag gaan doen. Ik en Marieke zitten vooraan. Marieke tekent een dier in één van haar tekenboeken. Ze is dol op tekenen, en het punt is ze kan het ook zo goed. Achter ons zit Tristan en Rover. Oftewel de populaire jongens. Ze zeggen tegen ons eigenlijk niet zoveel. Misschien soms 1 woord, maar dat is gewoon één hoi en dan gaan ze weer verder met waar ze mee bezig waren. Is dat boeiend, nee. Verder rest zitten er nog de populaire meiden in de klas, Kimberly, Nina en Sarah. Ze zitten echt elke dag met hun telefoon te instagrammen, snapchatten en te whatsappen. Ik word er niet goed van. En ze zijn de hele dag ook met make-up bezig. Walgelijk!