"Το Κύμα" {On Hold}

"Σαν κάτι καινούργιο"

Όλα άρχισαν όταν "εκείνος" είπε -Σκάσε μωρή πριν σε σκοτώσω!!
Πέταξα το σεντόνι και πήγα.Το μόνο που θημαμε ήταν ο ήχος που έβγαζαν τα άψυχα αντικείμενα που έπεφταν  και "εκείνην".
Η εικόνα δεν ήταν καθαρή , δεν μπορούσα να δω απτήν οργή που έβγαινε απτά μάτια μου και το μόνο που ήθελα ήταν να τον δω.. Να δω εκείνον.
Πριν προλάβω να πάω στην κουζίνα, η πόρτα έκλεισε και τότε είδα.
Εκείνη να μου λέει -Ντάξει είμαι καλά! Δεν... δεν έγινε κάτι.
- Δεν έγινε κάτι ?? Τότε τι στο διάολο τα έκανε έτσι ??
Τότε δεν άντεξε και σπάραξε  σε λυγμούς...
-Δεν μπορώ ... δεν μπορώ ..δεν αντέχω άλλο!!! Σε τι έφταιξα.. δεν μπορώ .. δεν μπορώ.
Δεν μπορούσα να ακούσω αυτό που έβλεπα , το κεφάλι μου κόντεψε να σπάσει, όλες οι στιγμές ήρθανε μπροστά μου...πάγωσα.
-Έλα εδώ, Μου είπε .
Χωρίς να ξέρω τι να πω και τι θα ζήσω καθήσα κοντά της. Μ' γαπαει είπε και εγω γέλασα.Μεσα απτό γέλιο μου γεννήθηκαν δάκρυα οργής και είπα: - Αν είναι αγάπη αυτό που ζεις τότε δεν αγαπώ εσένα και έφυγα για το δωμάτιο.
Δεν γίνετε αυτό Θεέ μου. Δώσε μου δύναμη και θάρρος να βρω τον τρόπο για να σταματήσω αυτό το ζώο....
(Μπαμ Μπαμ) -Ναι?. Και σκούπισα τα μάτια μου. -Εγω είμαι.Ειπε εκείνη. -Το ξέρω της απάντησα αφού εκείνος λείπει. Και  άνοιξα την πόρτα
-"Εκείνος" που αναφέρεις  είναι ο πατέρας σου μου είπε,με έντονο λόγο.Δεν Θέλω να τον Ξέρω.-Σκάσε (Χαστούκι) Δεν άντεξε και είδα "εκείνον" μέσα της. Έκλεισα την πόρτα, πήρα την τσάντα μου και έφυγα για το σχολείο.
Στο δρόμο προσπαθούσα να χαλαρώσω ,να ξεχάσω αυτό που είδα .... όμως το είχα ξανά  ζήσει.
Μπήκα σε ενα περίπτερο να πάρω τσιγάρα . Ο περιπτεράς με ρώτησε : - Όλα καλά νεαρέ ?
-Επιβιώνω, απάντησα  και πήγα στη στάση για το λεωφορείο .
Τα παιδιά ήταν όλα εκεί. Μόνο ο Γιώργος έλειπε .
Κοιτάζω το ρολόι και βλέπω ότι έχω 10 λεπτά μέχρι να έρθει ο μπαμπάς του Μάρκου. Άναψα τσιγάρο.
Με το που ανάβει το καταραμένο "τσουπ " να το λεωφορείο . Πετάω το τσιγάρο και μπαίνω.
-Καλημέρα κύριε Στέφανε
- Καλημέρα αγόρι μου , και πήγα να καθίσω.
Κάθισα , έκλεισα τα μάτια μου και κοιμήθηκα .
-Κάτω ρεμάλια !! Είπε με χαμόγελο ο κύριος Στέφανος. Πήγα να γελάσω αλλά μαζεύτηκα , του έκλεισα το μάτι και κατέβηκα.
Ο "αέρας" ήταν διαφορετικός επικρατούσε μια ηρεμία για κάποιον παράξενο λόγο. Χτυπάει το κουδούνι και μπαίνουμε μέσα.
Ποτέ δεν μου άρεσε η φυσική όμως εκείνη την μέρα είχε γίνει κάτι διαφορετικό. Ηρθε ο διευθυντής και έφερε μαζί του ενα κοριτσι - Η καινούργια μαθήτρια είπε. -Καλημέρα είπα και όλα τα  μάτια κοίταξαν πάνω μου. Οχχ τι έκανα ,ντράπηκα  και κάθισα.-Καλημέρα είπε ο  διευθυντής, δεν ήταν για αυτόν  αλλά ούτε εγω ξέρω πως   και το έκανα. Φεύγοντας ο διευθυντής είπε - Να είστε φρόνιμοι και να ακούτε την καθηγήτρια σας...
Την κοιτούσα και ενώ εβλεπα μια γυναίκα ένιωθα ότι στην ζωή μου ήρθε  αυτή, "σαν κάτι καινούργιο". Με έπιασαν τα ψυχολογικά, τρελάθηκα ήρθε η εικόνα "εκείνου" στα μάτια μου.Πήρα την τσάντα σηκώθηκα και έφυγα απτό σχολείο.
Ένιωθα ότι πρέπει να ηρεμήσω  και έτσι πήρα τον δρόμο και πήγα στην θάλασσα.Οταν έφτασα εκεί και άκουσα τον ήχο που έβγαζαν τα κύματα κάθισα και χάθηκα σε αυτό.