The girl that got a way.

Prologue

CHAPTER ONE: THE INTRODUCTION

Yura's POV

Nandito ako sa kwarto ko. Natutulog pa pero naririnig ko ng pumuputak ang bungaga ni mommy. At di katagalan alam kong papasok na yan dito para gisingin ako.

"Anak, Yu! Tumayo ka na jan! Kapag di ka pa tumayo pag bilang ko ng tatlo ay huhubaran kita at hihilahin kita pababa!"

(-_-)

As if naman kaya nyang gawin like duh, hanggang salita lang yan si mom.

"Just give me 5 minutes more mom. I need some sleep." Inaantok na sabi ko.

"ISA!"

UGH! (-_-Zzzz)

"Mom naman..." pilit ko sakanya.

"DALAWA! HINDI MO TALAGA MAGUGUSTUHAN PAG UMABOT NG TATLO! I CUCUT KO LAHAT NG CARDS MO AT WALA KANG ALLOWANCE! GROUNDED KA DIN FOR 1 WEEK! ANO DI KA PA TATAYO?!"

(0.0)

What the hell?! No way!

"What the heck is your problem mom?! I don't have any appointements and its saturday! Can't I rest?! For petes sake im really tired!"

Sabi nga nila, galitin na ang lasing wag lang ang bagong gising. Gigil ako ni mom eh.

"You do have an appoinment today sweetie! You need to come with me and your dad. We have business trip for 3 days. Get your ass out of bed and go to your shower room. You only have thirty minutes to get ready. "

Urgh. Its my school vacation but i have more work today. And yes, i'm already working in mom's company. Hayashi Corporation. Ayoko sa company ni dad kasi masyadong malaki at mahirap i handle. My dad's company is the biggest company in the world. My mom's company is the 3rd biggest company.

"Fine mom. Get out, i can manage."

Wala na syang sinabi at lumabas nalang.

Pumunta na ako sa cr at nag shower. It took me a 15 minutes in the cr. Nandito na ako sa walk in closet ko at namimili ng damit.

I decided to wear a black off shoulder dress below the knee and black stilleto. I make my hair in a messy bun. When im already finish packing my things lumabas nako sa room ko at tinawag si manang belle.

"Manang belle! Can you carry my bags?!" Sigaw ko.

Di katagalan ay lumabas na si manang.

"Akina po ma'am. Ilalagay ko na ho sa kotse. Nasa sasakyan na rin ho ang mommy at daddy nyo, kayo nalang po ang hinihintay." Magalang na sabu sakin ni manag.

"Manang naman, diba sabi ko po sainyo wag na po kayo mag 'ma'am' at tanggalin nyo sa po yung 'po o ho' ninyo. Yuri nalang manag." Sabi ko. Masyado kasing nakakatanda yung ho at po ni manang. Tsaka mas gusto ko ung pantay lang ang turing sakin ng mga kasama namin sa bahay.

"Ay pasensya ka na Yuri, sige halikana at baka magalit na ang mommy at daddy mo." Natatawang sabi ni manang.

Napangiti ako.

"Tara na mang. Mamimiss ko po kayo. Hehehe" sabi ko sakanya habang pababa sa hagdan papunta sa garahe. Di katagalan ay nakita ko na ang kotse at pinagbuksan na ako ng driver namin.

"Mom,san ba tayo ngayon?" Inaantok na sabi ko.

"Palawan." Sabi ni mom habang nakasandal kay dad na tulog.

Di na ako nag salita dahil dinalaw nanaman ako ng antok.

Zzzzzzzzzzzzzzz

Pag kagising ko ay nasa airport na kami papuntang palawan.

Bumaba na ako ng sasakyan gaya nila mom at binitbit ang mamahaling bag ko. Dala dala ni butler John ang mga maleta namin.

"Baby, dalian na natin tayo nalang ang hinihintay sa plane" malambing na sabi ni daddy sakin. I am a daddy's girl just to inform you. Mas close kami ni dad kasi napaka kj ni mom.

"Yes dad." Nakangiting sabi ko kay dad.

Nang makaakyat na kami sa plabe ay naghanap na ako ng upuan na mas magihing kumportable ako.

Naaagaw ng upuan sa dulo malapit sa bintana ang atensyon ko at napag pasyahang dun nalang umupo. Pero nahuli na ako dahil may isang katangkaran na lalaki ako nag lakad palapit doon at umupo.

At dahil ang isang Yuri ay di nagpapatalo ay paalisin ko sya dahil akin yun.

"Excuse me mister, but can i have that seat? Im the one who saw it first." May poise na sabi ko.

"So? My bad but im the one who sat on this seat first. Better luck next time lady." Mayabang na sabi nya.

Alam mo ung itsura ng muka nya ngayon? Parang ngiting aso na may kasamang ngisi!

What the hell? Who is this damn guy?

-----------------------------------------------------------

This is my first story on wattpad kaya wag pong mag assume ng mataas. Im a minor so dont get your hopes up.

Kung wala kang magandang masasabi ay wag mo nang basahin ang storyang ito.

Sana suportahan nyo chinggus! Lalo na ang fan ng NamLee Jan! Saranghae Readers! ❤