#Bölüm 1 / TANITIM#

30 6 0
                                        

1 AY ÖNCE # BENSU IRMAK
"Kes sesini Bensu, sakın sesini yükseltme. Elimde kalırsın," diye bağırdı babam.

"Ta-tamam," dedim ürkerek. "Özür dilerim. Ama ne yapsaydım ki."

"Şimdi senden tek istediğim derhal odana git ve derslerine çalış."

"Ama-"

"Ne dedim sana ben?"

"Tamam," dedim pes edip.

"Bensu!" diye bağırdı babam. Dolan gözlerime karşılık çektim burnumu.

"Müdür bana ne dedi biliyor musun? Kızı okuldan al. Ben o an ne durumdaydım düşünebiliyor musun?"

"Benim suçum mu?" dedim ağlayarak.

"Tamam Refik, yeter kızın üstüne gitme artık," dedi üvey annem.

- \|/ -

Adım Bensu Irmak. 15 yaşında 9. Sınıf lise 1 öğrencisiyim. Annemi 5 sene önce kaybettik. Babam 3,5 sene önce evlendi.

Her şey böyle başladı:
6. sınıftan 7. sınıfa geçerken yüzme kursunda tanıştığım Çağlar ile yaz tatilinde 1 ay çıkmıştık. Sonra o beni aldatıp başkasıyla çıkmıştı ve ayrılmıştık. Zaten çocuktuk o zaman. Ondan sonra onu hiç görmedim. Ta ki liseye kadar. Lisenin ilk ayından beri beni rahatsız eden Çağlar, aradan yıllar geçtiğini, o zaman çocuk olduğumuzu ona bir şans vermemi istemişti. Daha lisenin ilk haftasıydı o sıralar. O zamandan beri ona yüz vermeyince beni rahatsız etmeye, sıkıştırmaya başladı. Bir ay önce beni tehdit etti herkesin önünde. Sonra kavga çıktı. Öyleki başımdan geçen her şey babamın kulağına gitti. Şu an odamda oturmuş ağlıyorum.

Bizim mahallenin yukarısında bir meslek lisesi var ve öğrencileri berbat. Yani lisenin adı çıkmış. Bazen bizim evin buralarda sigara içtiklerini görüyorum. Okuldan kaçan mı dersin? Derse girmeyen mi? Belalı mı dersin? Uyuşturucu bağımlısı, okula gelipte sonra sevgilisiyle kaçan mı? Burdan birine motorla çarpıp kaçan bile oldu. Bunlar hiç bir şey. O okulda okuyan 18 yaşında kuzenim var. Adı Barış ve evi buralarda olduğu için onu okulun çoğu tanır ve saygı duyar. Az görmedim karıştığı kavgalar -hatta bi defa hastanelik ettiği çocuk bile oldu- yüzünden babasından yediği cezaları. Bir ona güveniyorum sanırım. Yarından sonra o okula başlayacağım. Okulun puanı 189 ve benim puanım 408. Uzak yere göndermek istemiyor babam beni. Yakın olan 2 anadolu lisesi var. Birine puanım yetmiyor. Diğeri de dönem ortası olduğu için kayıt almıyor ve kontenjanları dolu. Evimize en yakın lise de bu gideceğim meslek lisesi. Babam 9. Sınıf olduğum için tüm 9. sınıfların gördüğü eğitimi göreceğimi biliyor. 10. sınıfta meslek bölümü seçtiğimiz için şimdilik burada okuyacağım ama 10. sınıfta ya eski okuluma ya da başka bir anadolu lisesine gideceğim.

İşte başlangıcı size sundum. Şimdi hikayemi okumaya başlayabilirsiniz. İyi okumalar, sağlıcakla kalınız.

Bir Sonraki Durak : KORKMAZ M.T.A.L.Stories to obsess over. Discover now