ÜMID

1.Bölüm

Multidə-Günel
Qızımın gözlərimin önündə əriməsinə dözə bilmirdim.Gündən-günə gözləri,şirin yanaqlari əriyirdi.Bir yandan dərmanlar,bir yandan xəstəlik qızımı yorur,ruhdan salirdi.

-Ata,nə yazırsan yenə?
-Heç nə.Guya bilmirsən şeirdidə.
-Həə.Ver oxuyumda Qızında rəy versin*şirin-şirin gülümsəyirdi*

Axı mən necə deyə bilərdim ki,qızım mən səndən yazıram.O da pis olardı.

-Yox qızlm.Qoy qalsın.Sonra oxuyarsan.Qoy qutarsın.Səndə sağal.Gedək evimizdə oxu.

Sağal sözünü deyən kimi üzünü çevirdi.İnanmirdi sağalacağına.
Buralarda qalıb öləcəm deyirdi.

Qızım 4 aydır ki,plevmoniya(ciyər xəstəliyi)dan əziyyət çəkir.Və xəstəxanada yatır.Ciyərləri artıq sıradan çıxırdı.
Amma yenədə heç vaxt üzündən təbəssüm əksik olmazdı.Bizə öləcəm düzdu ama üzülmürəm.Hami bir gün öləcəck.Ha tez ha gec.Deyirdi.

-Qızım mən gedim eve.Paltar gətirim.Həm də anava baş çəkim.--dedim narahatlıqla
-Narahat olma ata.Leyla gələcək.Tək qalmıyacam.Sən get.Mamanida gətir haa.
-Yaxşı qızım*deyib otaqdan cıxdım*

Leyla Günelin(qızım) ən yaxın dostudu onlarin deyimi ilə Best Founded Friend.

Günel çox gülərüz,mehriban və zarafatcıl olduğundan hami onu çox sevirdi.Dostlari çox idi.Hər gen biri gəlib gedirdi.Ama ən yaxını Leyla və Telman idi.
Günel evin ən böyük uşağı idi.Özünden 4 yaş balaca qardaşı Xəyal var.

Düzün desem, hər bir ata oğlunun olmasını istəyir.Amma qızını daha çix sevir.Məndə onlardan idim.Qızım mənim hər şeyim idi.Sanki onunla nəfəs alırdım.O məni o qeder sevirmi bilmirəm,amma layiqincə Ata olmağa çalışırdım.
-Mehdi,Mehdi,Ay Mehdi*adımı eşidirdim*
Mən bu fikirlərə dalaraq yeridiyim üçün evə çatdığımdan xəbərsiz idim.Yoldaşım Könül bazardan gəlirdi məni görüb çağırdı.
-Mehdi,nolub sənə??*halımdan qorxmuşdu*
-Eh Ay Könül daha nə olsun??Qızımız düz 3 aydır ki, xəstəxanada yatır.Gözlərimin önündə əriyir mənim qizim.*hözlərimdən axan yaşı saxlaya bilmədim*
-Mehdi,yaxşı.Bəsdi.Günelin indi bizə ehtiyaci var.Dik durmalıyıq.Belə özümüzü salsaq anlayacaq.Bilirsən Güneli.
-Bilirəm.Könül qizimizin 16 yaşı var.Xəyalları var.Bu xəsdəlik hamisini aparir.
-Yaxşi Mehdi.Hər şey yaxşı olacaa.Ümidini üzmə.
-Könül çix evə gəlirəm.
-Yaxşı ama tez gəl.Kitab zad isdiyir aparaq verək.
-Yaxşı.

Könül evə çıxdıqdan sonra çayxanaya gedib oturdum.Çay içib özümə gəldim.Daha sonra evin yolunu tutdum.Yolda qizimin həm sinif yoldaşı,həm də ən yaxın dostlarindan biri Telmani gördüm.

-Salam.Mehdi dayi.Necəsiz??
-Sağol Telman.Bildiyin kimi.Sən necəsən atagil??
-Siz sağolun.Hamimiz eyni.Şey diyecekdime mən.Günel necədi??
-Yaxşl olmağa çalışır.
-Yaxşı olacaq daha da yaxşı olacaq.İnşaallah.Təkdi??Təkdisə gedim yanina.Tək qalmağı sevmir.
-Tək deyil.Leyla ordadi.Ama isdiyirsənsə get*əlimi çiyninə qoydum*
-Çox sağolun.Dünən gəldim dedim bezdirmiyim.Ama belə gəlmək isdiyirəm.
-Narahat olma.Gəə nə vaxt isdədin.Mən gedim Könül xalan məni gözduyur.
-Sağolun.Salam deyərsiz.
|||||||||||||||||||||||||||||

Evə çatanda telefonuma baxdım.Zəng gəlməmişdi.Evə çixdim.Qapi doyülməmiş açildi.

-Gəl Mehdi gəl.Harda qaldin??
-Nolub??Niyə ağarmisan??De görüm nolub??Partdatma insani.
-Yadinda dünən həkim nə dedi??
-Günelin ürəyi zəifliyib,ciyərləri siradam çixmağa başdiyir.
-Aha.Bayaq zəng gəldi.Ciyərlər qorunub,ürəyin ritmi düzəlib.Təhlükə gedib.
-Allahim sənı çox şükür.*ələrimi havaya açıb yerə oturdum.Sevincdən ağliyirdim*
-Dur dur gedək qizin yanina......

By:Aysu Azim