Umut

1. bölüm

Köy merkezinde durdu otobüs. Umut, burnuna gelen buğday kokularınına dalarak indi. Özlemişti. Bir yılı geçmişti gelmeyeli.

Ama diplomasını alır almaz gelmişti. Bu köyün oan ihtiyacı vardı. Bu vatan için her şeyi yapardı. Veteriner olmuştu. Sırf bu bölgedeki insanlar için.

Çantasını omzuna alarak yürümeye başladı patika yoldan. Anne ve babasının haberi yoktu onun geleceğinden. Çok sevineceklerdi. Hele annesi. Tek oğlu Umut'u çok beklemişti.

Ev karşıdan göründü. Gülümsedi. Her şey aynıydı. Eski motor evin yanındaydı. Odunlar ise çardağı doldurmuştu. Ocaktan duman da tütüyordu. Acaba annesi ne yapmıştı bugün.

Babası odun yarıyordu. Oğlunu görünce istemsizce gülümsedi. " hanım koş oğlun geldi "

Sarıldı oğluna. Bir baba olarak en büyük gururdu. Okuyup adam etmek.
Umut'ta babasına sarıldı.
" özledim baba "

Yaşlı adam " oğlum, Umut'um... İyi ki geldin. " diyerek öptü oğlunun suratını.

Annesi koşar adımlarla geliyordu. Umut kollarını açtı. " annem " sıkı sıkı sarıldılar. Hasret son bulmuştu.

           Umut'un Gözünden...

Gözyaşlarını yine tutamamıştı annem..
Beni çok seviyordu. Onun tek evladı bendim.

Çardaktaki sedir üzerine oturduk.
" ee anne nasıl buralar. Var mı değişen bir şey ? "

Annem elindeki çaydan bir yudum aldı. " aynı işte oğlum. Bildiğin gibi. Kendi halimizde geçinip gidiyoruz. Ha birde şu pislikler olmasa. "

" yine geliyorlar mı ki anne "

" gelmez olurlar mı kör olasıcılar. Köylüye zulüm ediyorlar. Her ay erzak alıyorlar. Bizde artık yaşlandık. Karşı koyamıyoruz babanla. "

Derin bir nefes aldım. Yıllardır neler çekmişti bu bölge.  Terör olduğu sürece rahat uyumayacaktık.

" neyse anne ben hava almaya çıkıyorum. İzninle "

Evden dışarı çıktım. Çocukluk arkadaşım Derman'ın yanına gidecektim. Derman babasız büyümüştü. Babasını o daha çocukken teröristler öldürmüştü.

Derman tahmin ettiğim gibi su başındaydı. Beni görünce gülümsedi.
" vay vay vay kimleri görüyorum. Üniversiteli gencimizde gelmiş. Ne oldu bitti mi okul. "

Gülümsedim. " sence "

" gel buraya özlemişim. "

Sarıldık. " Derman, hadi gel biraz tepeye çıkalım. "

" olur be kardeşim..seni özledim. Acısını çıkartalım. "

Derman ile birlikte tepeye doğru yürümeye başladık. Derman, uzun boylu, geniş vücutlu hafifte uzun saçlıydı. İlkokuldan sonra okumamıştı.  Ailesini geçindirmek için çobanlık yapmıştı.

Tepeye geldiğinizde Talat komutanı gördüm.  Selam verdim.  Talat komutan 15 yıldır bu bölgedeydi. Bölgeyi temizlemek tek amacıydı.

Talat komutan " Umut bitti mi üniversite " deyince " evet abi. Allah'ın izni ile bitti " dedim.
Gülümsedi. " hayırlısı olsun Umut. Bu bölgenin sana ihtiyacı var. "

Bölgede hiç veteriner yoktu. Her yıl yüzlerce hayvan hastalanarak ölüyordu. Bu insanların emekleri de boşa gidiyordu.

Hava bulutluydu. Rüzgar şiddetleniyordu. İçimden fırtına çıkacağına dair his vardı. Talat komutanın yanında üç tane asker de vardı.  Derman " komutanım bu akşam bize gelin yemeği bizde yiyelim"  dedi.