KIRILGAN

👩‍⚕️K.R.L.G.N 1👩‍⚕️

       1👩‍⚕️♤KEYİFLİ OKUMALAR♤👩‍⚕️
             ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Merhaba ilk işim size kendimi ve ailemi tanıtmak olsun. Ben LİYA SONGUN.  Annem ev hanımı HABİBE SONGUN babamsa emekli bir Beyin cerrahı HALDUN SONGUN. Kardeşe gelince maalesef ben bir ikize sahibim. O da tamamen benim başıma bela olan SERKAN SONGUN aramızda sadece 5 dakikalık bir  zaman farkı var ama  yine de kendisine abi demem konusunda ısrarcı. Tabi ki ben ona  abi demiyorum Serkan diye hitap etmek daha iyi ama moda ve davranışına göre değişiyor tabi. Anlayacağınız sıradan ve yoğun bir hayatım var, yoğun bir hayatım var çünkü ben babasına hayran bir kız çocuğu olduğum için onun yolundan ilerlemeyi tercih ettim ve bende doktor oldum, babam gibi Beyin cerrahı olmasam da ben de bir Kalp Damar Cerrahıyım  İstanbul'da Serkan ile birlikte yaşıyorum, geçen yıla kadar ailem ile birlikte kalıyorduk ama ailem artık İstanbul'un kalabalığından sıkılıp İzmir'e yerleştiler. Şimdi ise baş belası Serkan'a ve kendime bakmaya çalışıyorum. Tamam bakıyorum biraz fazla oldu, birbirimize katlanıyoruz diyelim. 

Çok kötü bir hayatım var diyemem sadece çok yoğun bir hayatım var. Kalp ve Damar Cerrahisi ihtisas dalı almak için TUS sınavındaki puanı almak için çok fazla çalıştım. 6 yıllık, ağır ve nöbetlerle dolu bir eğitim sürecinden geçtim. Yoğun çalışma temposu gereken bir mesleğe  sahibim ama işimi severek yapıyorum bu mesleği sevmeyen kimse kesinlikle yapamaz.  Kendi halimde sakin bir insanım hatta fazla sakinde diyebilirim. Sinirlenmesi çok zor bir insanım aslında, çoğu zaman bana donuk biri olduğumu bile söylerler. O kadar olduğumu düşünmüyorum ama öyle olmayı da sıkıntı yapmazdım. Bugün evde geçirdiğim tek tatil günü olarak tarihe geçecek galiba, aylardır neredeyse hastanede yatıp kalkıyordum ki, bunu evin önüne geldiğimde daha da iyi anladım. Mahallemi unutmuşum, daha ne olsun ? Yanlış yoldan geldim eve, Serkan duysa kesin dalga geçerdi. Sanırım biraz dinlenmeye ihyacım var o da bugün olacak inşallah. Arabadan indiğimde etrafım mahallenin çocuklarıyla doluşmuştu. Ahh fırlamalarım benim ya.

"Liya abla. "

Bana koşup kucağıma atlayan Azra ve Hira ile yüzüm gülerken, kollarımda isyandaydı. Onları daha fazla taşıyamayacağımı anladığımda indirdim.

"Liya abla seni çok özledik. Neredesin ya ?"

"Azracığım bende sizi çok özledim ama çok yoğun çalışıyorum biliyorsun. Bu yüzden birazcık sizi ihmal etmiş olabilirim."

"Biyazcık mı, çok ihyal ettin bizi liya abla."

Azra'nın konuşmasına gülüp burnunu sıktım.

"Daha dikkatli olacağım bundan sonra küçük hanım."

Azra yanağımı öpüp.

"Söz mü ?"

"Söz Azracığım."

Bana sarılıp gülerek uzaklaştıklarında arkalarından hayran hayran bakıp kaldım. Allah'ım çok tatlılar ya. Tabi bazıları ise fırlama; karşıdan gelen Efe'yi görünce suratımdaki gülümseme arttı. Mahallemizin çapkın çocuğu da geldi. Çocuğun yürüyüşü bile efsane, hele uzattığı o sarı saçlara ne demeli bilemiyorum. Beni görünce saçını havalı bir şekilde arkaya atmaya çalıştı. Yanıma geldiğinde ben hala 32 diş sırıtıyor ve onu izliyordum.

"Ooooo kimleri görüyorum ? Liyacığım sonunda gelmişsin."

"Oo Efeciğim nasılsın bakalım ?"

"İyiyim Liyacığım. Sen nasılsın ?"

" Bende iyiyim Efeciğim de, ne zamandır ablayı kaldırdık aradan canım."

"Sen bana Efeciğim dediğin günden beri Liyacığım."