Yitirmeden

Suskun Gibisin Vâveyla

25 yaşındasın.

Hayatını, durup düşünmeye zamanın varmı?
Daha hiçbir şey kaybetmedin, sevdiklerin yanında, bu yüzden her fırsatta sarıl onlara.
Yaptığın veya yapmadığını şeyler yüzünden arkalarından ağlayan olma.

Mutluluk sanki bir kutunun içinde, günü gelince açılmak için bekliyor.ama bana sorarsan;
Çok geç kalınmış.

Güzel günlerin geçmişte kaldı sanma.
Belki bir daha öylesi olmaz, ama her günün güzel değil mi asılnda?

Yakın olmanın zor olduğu ortada.
Onlardan uzak olmak her zaman en kolay. Ama bilmiyorsun ki daha, en zoru yalnız olmak.

Kalır belki hep yanında, ilk sevgilin bile şimdi kendi yolunda. Biliyorum ki her hatıran saklı baş ucunda.

Her şeyi bırakıp yoluna dönmek o kadar zor olmamalı, bir tutam cesaret yeter asılnda.
Seni özleyen inslar var ardında.

Bu kadar da bencil olma!

Sen bir adım atsan onlara?

Herşey düzelecek gibi kaşla göz arasında.

##

"Kendimi kazanmış gibi hissetmiyorum vâveyla. Yarım gibiyim sanki, bir yanım boşluk. Halbuki böyle hayal etmemiştim ben, gülüşlerim gerçek olacaktı benim, gelişi güzel değil!"

Derin bir nefes aldı. Biliyordu ki bir cevap gelmeyecekti Vâveyla'dan. Yine ve yeniden sessizdi, içine kapanık.

"Biz seninle birbirimize söz vermememiş miydik? Ne zamandan beri sözlerini tutmuyorsun sen? Büyümek bir insanı nasıl bu kadar değiştirebilir ki? Yazık Vâveyla yazık...."

"Bu fondöten mi kapattı seni yoksa giydiğin o ciddi takım mı?"

Hala bir ses yoktu. Yoksa bu şaşırtıcı mı olmalıydı? Hayır, aslında tuhaf olan aynaya karşı konuşulanlardı."

"Peki, anladım. Sen çoktan pes ettin, yeminlerini unuttun, ama ben pes etmeyeceğim çığlık, sana yenilmeyeceğim. Gökyüzü daima en sevdiğim renk olacak!"

Çıktı banyodan, koltuğun üstündeki çantasını kaptığı gibi kapıya doğru ilerledi. Kapının oradaki topuklu ayakkabı yığını ile kısa bir bakışma oldu aralarında, hepsini es geçip spor ayakkabılarını geçirdi ayaklarına. Özgürlük bir parça da bu ayakkabılarda gizliydi, tatmıştı bir kez tadını, vazgeçer miydi hiç?

Kapıyı kapatıp binanın çıkışına doğru ilerlemeye başladı. Belki de bu iyi şeyler için bir kapının aralanmasına imkân vermekti.

*Vâveyla: çığlık,feryat. Günümüzde sessizce ayrılanları da vardır.