Jerome
"Jerome, ikaw na magpeperform" bulong ng kaklase ko sakin. Agad naman akong tumayo at kinuha ang gitara sa tabi.
"So, Hi guys. I'll be performing Malaya by Moira dela Torre" sabi ko bago magsimula.
"Pasensya na, kung papatuligin na muna
Ang pusong napagod kakahintay
Kaya sa natitirang segundong kayakap ka
Maaari bang magkunwaring akin ka pa"
Ilang buwan na rin ang lumipas. Ilang taon na ang hinangin ng oras. At ilang luha na rin ang tumakas mula sa aking mga mata. Pero eto parin walang pinagbago. Fresh parin lahat. Lahat lahat.
"Mangangarap hanggang sa pagbalik
Mangangarap pa rin kahit masakit
Baka sakaling makita kitang muli
Pagsikat ng araw, paglipas ng gabi
Kung di pipilitin ang di pa para sa'kin
Baka sakaling maibalik
Malaya ka na, Malaya"
Kahit imposible. Wala namang masamang mangarap. Walang masamang humiling. Ilang 11:11 na ang lumipas. Ilang hiling na ang nasayang. At ilang oras na rin ang hinintay. Siguro ito na yung panhon na malaya ka na. Malaya ka na.
"Isusuko na ang sandata aatras na sa laban
Di dahil naduduwag kundi dahil mahal kita
Mahirap nang labanan mga espada ng orasan
Kung pipilitin pa, lalo lang masasaktan
Mangangarap hanggang sa pagbalik
Mangangarap pa rin kahit masakit"
Kayo na ano pa ba ang laban ko? Nakakatawa lang. kung pagmamahal lang ang hawak ko. Ano naman diba? Mahirap naman lumaban para sa taong wala ng pake sayo. Pero tulad nga ng sabi sa kanta, mangangarap. Kaya hihiling nalang ako sa mga bituin. At hihintayin ko nalang tuparin ng mga ilaw sa gabi.
"Baka sakaling makita kitang muli
Pagsikat ng araw, paglipas ng gabi
Kung di pipilitin ang di pa para sa'kin
Baka sakaling maibalik
Malaya ka na, Malaya"
Bakit ka kasi sumuko agad? Andito pa ko. Binuo ko lang naman ang sarili ko. Bat hindi mo ko hinintay? Akala ko ba tayo? Bat mo ko tinalikuran para lang sakanya?
And, with that natapos na yung kanta. At nagpalakpakan sila. Bumalik naman ako sa upuan ko at nilabas yung phone ko at nagmessage kay Janelle na.
"Malaya ka na."
----------
End!💖
