GİZLİ GEÇİT

1

Okulun ilk günü olmasının yanında bana fazlasıyla garip gelen bu okul beni bunaltıyordu. Okuldaki tüm kızlar okulda güler eğlenir okul çıkışı kafeye felan gelirdi ama bu bana çok garip geliyordu. Annem ölmeden önce özel biri olduğumu söylemişti ama buna inanmayı yıllar önce bıraktım. Sadece hiçbir şeye uyum sağlayaman garip birinin tekiydim. Yaz tatili boyunca çok eğlenceli arkadaşlarım olmuştu tamam çok eğlenceli değildi sadece köpeğim ile ormanın derinliklerine gidip orda değişik şeyler ile karşılaşmıştım ama buradan iyi olduğu kesindi.
Şimdi ise okul başladığına göre babamın yasaklarıyla karşı karşıyaydım.
"Küçük hanım okul boyunca ormana inmek yok sadece ev ve okul..."
Harika (!)
Kahvaltımı yapıp okula gitmeliydim babam o sırada:
"Grace, ben erken çıkıyorun acelem var."
Diyip evden hızlıca çıktı. Normalde hep benden sonra çıkardı. Kapıyı kapatmadan çıktığı için ben kapatmak zorunda kaldım. Tam kapatırken uçuşan bir kağıt gördüm yavaşça eğilip aldım buruşturulmuş ve eski gözüküyordu. Babam düşürmüş olmalıydı kağıtta: " Ona zarar veriyorsun bana yaptığını yapma.O özel, bırak o kişiyi bulsun kurtulsun Arthur."
Yazıyordu ve altta da tarih vardı bu 5 yıl önce yazılmış bir nottu ve 5 yıl önce annemi kaybetmiştim. Ve demek oluyor ki bu notu annem babama yazmış ve sonrasında ölmüş. Bu notta mesajlar olduğu kesindi. Notun arkasını çevirdiğimde kitap resmi vardı bunu düşünmeye çalıştım ama gelen servisin kornaları buna alıkoydu notu cebime sıkıştırdım ve koşarak bindim. Boş bir yere oturdum ve nota yeniden bakmaya  başladım. Ve aklıma annemin bana eskiden çok kitap oku gibi öğüt verici cümleleri geldi. Muhtemelen onunla alakalı bir şeydi. Benim yazıya odaklanmam gerekiyordu.
Sonunda öğle tenefüsüne vardığımızda dışarda boş bir masaya oturup sandiviçimi yemeye başladım. Yanımdan bir çocuk kitabını düşürdü. Ona geri vermek için eğildiğimde:
"Hey ona dokunma."
"Ahmak o sadece bir kitap , kurtuluşun olacak bir kitapmış gibi konuşuyorsun."
"Ne demek istiyorsun? yoksa..."
Çocuk buz kesilmişti. Bu aptalla biraz daha uğraşmamak için ona:
"Tamam, tamam sakin ol özür dilerim."
Diyip uzaklaşmıştım sanki çok kötü bir şey demişim gibi arkamda şaşırmış bir  şekilde bakıyordu. Benden daha gariplerin bu okulda olması kendimi daha normal hissettirdi. Sakince yürürken bir sesle irkildim.
"Hey sen mavi ceketli kız!"