Hayatın İçindekiler

Bölüm 1

HİKAYEMİ OKUYAN HERKEZE ÇOK TEŞEKÜRLER..

*Hikayede noktalama işaretleri doğru bir şekilde kullanılmaya bilir

Merhaba benim adım poyraz 19 yaşında varlıklı bir ailenin küçük oğluyum. ailemle aram çok iyidi en azından ben öyle sanıyordum küçüklüğümden dolayı rahat yaşamaya alışmış biriydim zorlanmaya gelmeyen bir çok şeye burun kıvıran anlıyacanız zor bir çocuktum ilk okul yıllarımda okulu çok seven biriydim eğlenceli geliyordu sürekli faliyetler yapıyorduk bu yüzden sıkılmaya fırsat kalmıyordu ama sonsuza kadar küçük kalmıyacakdım ya elbetde büyücekdim bunu biliyordum kabul etmesi zor olsada zaman çok hızlı geçiyordu ve artık orta okul olmuşdum benim için çok zor olucanı düşünüyordum öğretmenlerim çok iyilerdi ama okulu sevmeyince öğretmenleri sevmenin anlamı varmı ki öğretmenlere karşı çok sertdim ama öğretmenlerim bana hiç bir şey demezlerdi onlar bir şey söylemeyince benim tepkim daha çok artıyordu sınıfdan istediğim zaman çıkar istedigim zaman girerdim okuldan çok fazla arkadşım vardı evime gelirlerdi dışarıya çıkıp gezerdik yani her şeyi yapardık kendimi arkadaşlarıma kapdırmışdım ve artık okul benim için günümün yarısını geçircegim bir zindan olmuşdu derslerim orta okul olmama rağmen çok kötüydü ama ben bunu umursamıyordum çünkü nasılsa özel okuldaydım ve ailem zengin olduğu için okumama gerek yokdu en yakın arkadaşımın adı tolga 'ydı sizlerin gözlerinde serseri benim gözümde dünyalar iyisi sevecen biriydi okul (zindan) çıkışlarında birlikde bir şeyler içmeye giderdik orta okul olmamıza rağmen kötü alışkanlıklar elde edinmişdik (sigara,alkol) gibi seyler daha 13 yaşındaki bir çocuk dan günümüzde bunları kullanması çok şaşırtıcı değildi ama benide tolga alışdırmışdı artık ben de pek iyi bir çocuk değildim eve geç giden nerdeyse hiç gitmeyen okuldan kaçan çok kötü biri olmuşdum ve nasıl olduğunu bilmesemde artık çok büyümüş ve lise olmuşdum normal insanlardan daha avantajlaydım çünkü ailem çok zengindi ve gene özel okula gitdim lisede artık sınıfda kalabiliyorduk ama babam benim nasıl biri olduğumu bilmesine rağmen hiç bir şey demezdi çünkü o da benim yaşlarımdayken içmeye başlamışdı bir şey diyemezdi o yüzden okulumun ilk senesinde devamsızlık dan sınıfda kalmışdım bu yüzden babamla çok tartışmışdım ama bu benim için önemli değildi benim için önemli olan ise annemle babamın benim yüzümden kavga etmeleriydi zor bir çocukluğumun oldumu söylemişdim