Beliren Yıldızlar

Birinci Bölüm

Başladığınız tarihi buraya yazarsanız mutlu olurum.

Sessizce yürüdü omzundaki çanta ile girdiği kütüphanede. Alacağı kitabı hala aklındaydı. Burayı çok severdi. Her zaman gelirdi ; okuldan sonra , boş zamanlarında , arkadaşlarıyla.

Oturup kahve eşliğinde kitap okunması da güzeldi burada. Evdeki gibi ne araba sesi ne sokakta oynayan çocuk sesleri ne de fabrika sesleri vardı..

Duvarlar yalıtımlıydı , bu muhteşemdi.

Yerden yukarı kaldırdığı gözleri oturup huzurlu huzurlu kitap okuyan 7'den 70'e insanlara baktı. Çok genç vardı , üniversiteliler fazlalıktaydı tahminince . Gülümsedi ve kitap koridorlarından birinin içine rastgele girdi. Aradığı numara burada yoktu. Başka bir sıraya girdi ve  aradığı kitabı gözleri buldu.

Zaferle yürüdü genç kız , kitaba doğru.

Kız , alt raftan sevdiği kitaba uzanmaya çalışırken  birden tek omzundaki ağır çantası baskı yaptı ve acıyla çantasını diğer omzuna taktı. Acıyan omzunu sıvazladı , yanıyordu bildiğin. Eğildiğinde sırtının da tutulduğunu anladı. Çok hareket etmedi , herhangi bir olasılıkla hastanelik olabilirdi.

Okul sıralarında oturmaktandı , çok ders çalışıyordu. Avukat olmaya hazırlanıyordu. Seçimini yapmıştı ama daha 2 yılı vardı.

11.sınıftı ama olması gereken yaştan 1 yaş büyüktü. 1.sınıfı annesini kaybettiğini düşünüp kendini odaya kapatarak , ekmişti. Ama şu an pişmandı elbette. Çocuktu , sonuç olarak.

Sessiz kitapçıda almaya çalıştığı kitap gürültüyle yere düştü ve kız dudağını ısırdı korkuyla. Etrafına baktı endişeyle , oturup kitap okuyanlar ya da kitap seçenler rahatsız olmuştur belki diye . Ama kimse takmamıştı bile.

Sadece bir kişi dışında.

O da kıza bakarak geliyordu , gülümsüyordu biraz. Kız etrafına yeniden baktı ve anlayamadı bir an , sadece o mu rahatsız olmuştu? Ne yapmalıydı şimdi , özür dilemeliydi değil mi? Ama çocuk rahatsız olsaydı gülmezdi ,  sanırım. Evet , bu mantıklıydı.

Çocuk , kız şaşkınken yavaşça geldi ve kitabı yerden aldı. Hala gülümsüyordu , bu kızın hoşuna gitmemişti. Kız , orada o güne kadar böyle biri görmediğini anladı.

Çocuk , kıza düşürdüğü kitabını geri verdi ve arkasına bile bakmadan tekrardan yürüdü gitti. Bir kelime bile etmemişti. Acaba dilsiz falan mıydı?

Kız az önce neler olduğunu anlayamamıştı. Anlayamıyordu. Bu çocuk da kimdi? Aylardır buraya gelip gidiyordu ama bu oğlanı hiç görmemişti. Normal , sıradan bir kızdı. Ne olabilirdi en fazla?  Bu kadar garipseyeceği bir şey olmamıştı aslında , düşürdüğü kitabı kütüphaneden biri gelip vermişti ona. Ama o , gereğinden fazla düşünmüştü. Alt tarafı gelip yardım etmişti.

Kızın içi içini kemiriyordu. Dudaklarını yalıyordu sinir bozucu bir tavırla ve gözleri çocuğu arıyordu. Çocuk yoktu. Koridorları dolaşmıştı , yoktu.

Halüsinasyon mu görmüştü?

Kız içinden sanırım gittikçe kafayı yiyyorum  diye düşündü. Kafasını salladı , çocuğun eline tutuşturduğu kitabı sıkıca tuttu ve ilerledi çıkışa.

Aldığı kitap için gerekli her şeyi yaptıktan sonra dışarı çıkınca kapüşonunu örttü. Yağmur hafiften çiseliyordu , annesi üniformasının ıslanmasını istemezdi.

Keşke üniformamı değiştirip gelseydim diye söylendi kız yol boyu.

Islanmak , kitaptan ve müzikten sonra sevdiği şeyler arasındaydı. Müzik listesine girip Aybüke Kahya - Ben Buyum Biraz Farklı Huyum 'u açtı ve sesi yükseltti.

Biraz etrafına bakındı genç kız , biraz havaya.

Tam o anlarda kütüphanedeki olay yeniden aklından geçti.

O çocuk için çok yorum da yapamıyordu. Yolda yanından geçtiğiniz üniversite veya liseli biriydi işte. Ama gülümsemesi dikkatini çekmişti kızın , hoşlanmamıştı sebepsiz gülmesinden ama yalan söylememesi gerekirse hoştu gülüşü .

Dağınık uzun saçları ile uyumlu olan bir burnu , siyaha kaçan kahverengimsi gözleri vardı. Tabi bunlar kıza göre yanlış da olabilirdi. Sonuçta en fazla 5 saniye görmüştü çocuğu . Yüzü genç bir yüzdü ama , çocuksuydu.

Gözlerini biraz büyüttü ve kaldırım taşlarına bakarak düşündü. Çok saçma olabilirdi ,evet. Alt tarafı geldi kitabı verdi ne olabilir falan..

Ama genç kız , emindi.

    Onu bir daha göreceğinden emindi.