SinB×Umji

1.

-Umji pov-

Ik besluit na een ochtend school om met mijn vriendinnen naar de stad te gaan. We lopen samen de school uit en wandelen richting het busstation. We hoeven maar een paar minuten te wachten tot de bus komt waarna we richting het centrum rijden. Ik hou er van om leuke dingen te gaan doen met mijn vriendinnen, aangezien ik ze niet super vaak zie. We hebben verschillende roosters en na schooltijd moet ik vaak al snel naar huis voor dans of zang training. Ik heb eigenlijk best weinig vrije tijd als je het zo bekijkt. Mijn ouders willen graag het beste voor me zeiden ze steeds. Ze willen dat ik een succesvol leven kan leiden waarin ik kan doen wat ik leuk vind en waarin zij trots op me kunnen zijn. Ik ben alleen wel achter hun rug om meer bezig met rappen, maar dat zien ze wel als ze nog ergens hier zijn. Ze zullen het vast niet goed vinden omdat het 'te stoer is voor mij' volgens hen. Maar ach, het is nu mijn leven. Ik ben nogal een meisjes meisje als het daar op aan komt. Mijn vriendinnen vinden het in ieder geval wel gaaf dat ik van rappen hou. Toch vind ik rokjes en van die typische meiden dingen heel erg leuk. Ik heb een beetje 2 kanten denk ik. Shoppen, make-up en haar doen zijn allemaal belangrijke dingen uit mijn leven. Alleen het stukje 'jongens' ontbreekt bij mij wat er bij mijn vriendinnen juist wel is. Ik heb gewoon geen interesse in ze. Mijn vriendinnen vinden het leuk om jongens te kijken als we iets gaan doen, wat betekend dat ik eindig op mijn telefoon. Ik ben gewoon nog niet klaar voor een vriendje denk ik. Niet dat ik het erg vind als ze het er over hebben, maar mee praten lukt me niet zo goed.

Komt vast nog wel. Blijf ik mezelf steeds weer vertellen.

Ik, Chae-Rin en Yun-Hui lopen naar ons favoriete restaurantje op de hoek van het plein en ploffen neer op het terrasje. Het is erg lekker weer en de zon schijnt volop.

"Je make-up zit weer zo zwaar on fleek Ye-Won!" Zegt Yun-Hui tegen mij zodra de zon op mijn gezicht schijnt.

"Met je lieve bolle wangetjes" giecheld Chae-Rin.

Ik zet een nep glimlach op aangezien ik die opmerking niet erg kan waarderen.

Ik knik dan maar als bedankje en pak mijn telefoon erbij. De meiden beginnen over een of andere gozer uit hun klas te praten waarna ik geluidloos zucht en mijn Instagram open. Zij zitten samen in een klas en ik in een andere. Ik vind het niet heel erg ofzo, maar in mijn klas heb ik niet echt goede vriendinnen. Ik zie dat ik reacties heb op mijn nieuwste foto dus klik ik dat aan.

"Kijk hoe lief ons zwijntje er uit ziet" staat er onder van iemand die ik niet ken.

Ik bijt op mijn lip om niks aan de anderen te laten merken en lees verder.

"Kijk haar dan proberen zichzelf knap te laten lijken door een berg make-up😂" staat er iets daarna.

Ik verwijder de negatieve reacties en zucht.

Dit gaat nu al een jaar zo! Zouden mensen echt niet begrijpen dat dit impact op me heeft?! Alleen mijn familie en vriendinnen zeggen dat ze me knap vinden. Iedereen die mijn naam kent vind me dik en lelijk. Kunnen mensen hun mening niet voor 1 keer voor hen houden?! Dit komt zo hard aan...

Ik sluit mijn Instagram en open mijn camera.

Ben ik echt zo lelijk?

Ik zit wat aan mijn haar en veeg mijn rechte pony iets platter over mijn voorhoofd.

Ik kan die ook weg knippen. Zou dat er beter uit zien? Het is alleen wel mijn ding...

Ik schrik op als Chae-Rin me aantikt.

"Volgens mij kijken ze naar jou" fluistert ze zodra 2 mannen me aandachtig aan kijken.

Ik ontwijk snel hun blikken en kijk Chae-Rin verschrikt aan.