AŞKIM KALBİNE EMANET

1.Bölüm

İşte korktuğum başıma gelmişti 5 yıldır gerçeklerden kaçışımın sonuna gelmiştim. Tayinimin İstanbul'a çıkması nedeniyle Ankara'da kurulu olan düzenim tamamen alt üst olmuştu. Bunca yıldır korkularımdan hayallerimden kaçarak uzaklaştığım bu şehire şimdi gitmek çok zor geliyor. Mesleğimi sevmeseydim o ardıma bile bakmadan kaçtığım şehire kesinlikle gitmezdim.
ne yazıkkı öğrencilerimin bana ihtiyacı vardı. Evet doğru tahmin ettiniz ben bir öğretmenim Çocuk Gelişimi öğretmeni İsmim İlayda... İlayda sönmez. 25 yaşında evli bir çocuk annesiyim.
Mesleğimi severek yaptığım gibi kızımı da en iyi şekilde yetiştirmeye gayret ediyorum. Eşimin yurt dışında olması nedeniyle tayinimin İstanbul'a çıkmasını engelleyemedi maalesef.

- Anne... Anneee

- efendim annecim

-teyefonun çalıyoy

Kızımın seslenmesiyle hemen salona koştum ve ısrarla çalan telefonumu açtım. Arayan eşim Sinandı.

- efendim Sinan

- tayinin İstanbul' a çıkmış

- maalesef

- bak ilayda oraya gitmek zorunda değilsin bırak gitme

- zorunda olmadığımı biliyorum ama ordaki çocukları yüzüstü bırakamam gerçeklerle yüzleşmem gerek artık daha nereye kadar kaçabilirim

- doğru diyorsunda.. ya eskisi gibi olursan çok şey yaşadın o şehirde ama korkularını yenmen gerek artık

- evet çok şey yaşadım şimdi korkularimla yüzleşmenin zamanı geldi

- evi ben burdan ayarlarım sen dert etme bir haftaya da yanında olurum Alya ne yapıyo

-burda senin aldığın boyama kitabını boyuyor

- canım kızım benim. onu benim için öp. şimdi kapatıyorum kendine dikkat et sonra yine ararım

- şeyy Sinan.. Teşekkür ederim

- ne için ?

- her zaman yanımda olduğun için neyse sen işine bak görüşürüz.

Diyerek telefonu kapattım. Sinan ile arkadaşlığımız 10 yıla yakın süreydi aramızda bir aşk yaşayarak evlenmedik tamamen mecburiyetten di. O zamanlar annesi çok hastaydı ve son isteği oğlunun mürvetini görmekti bir eş adayına ihtiyacı vardı güvenebileceği bende o zamanlar çok zor durumdaydım ve böylelikle bana evlenme teklifi ile geldi bende mecburen kabul ettim. 5 yıldır aramızda arkdaşlıktan önce bi duygu geçmedi.

-anne... anne nasıy oymuş

Elinde boyama kitabıyla gelen kızım bana boyadığı resmi gösteriyordu.

- afferin benim güzel kızıma.. çok güzel boyamışsın aşkım bi öpücük ver bakalım.

Yanağıma ufak bir öpücük bırakan kızıma sımsıkı sarıldım bir öpücüğü ile almıştı tüm sıkıntımı. her zaman da öyle olmamışmıydı..

Ertesi gün Alya'yı anaokuluna bırakarak bende eşyalarımı toplamak için okula gittim. Öğrencilerimin çoğu gidiyorum diye üzülüyordu, çoğu ise mutluydu böyle sert disiplin manyağı bi öğretmenden kurtuluyoruz diye göbek atıcaklardı resmen. O günki derslerimi boş bırakıp biraz kızlarla sohbet ettik hepsi pırlanta gibi kızlardı anaokulu öğretmenliği için seçilmişlerdi adeta. Onları da mezun etmek isterdim ama bu okulda buraya kadarmış.

Günün sonunda doğru öğrencilerimle vedalaşıp onlara biraz tavsiye verdikten sonra okuldaki eşyalarımı toplayıp arabama yerleştirdim. Okula tekrar girip öğretmen arkadaşlarla da vedalaştıktan sonra hem Alya'nın kaydını almak için anaokuluna gittim orda da biraz oyalandıktan sonra kızımla birlikte evimizin yolunu tuttuk. Alya çok narin ama bir o kadarda çok güçlü bir kızdı yaşıtlarına göre yapabileciği çoğu şeyi yapıyor ve hatalarını çabuk anlayabiliyordu onu yetiştirirken sürekli neye nasıl davranması gerektiğinden bahsediyorum sürekli böylece karşılaştığı yaşına göre ufak zorlukları aşabiliyor. Ama ne yazıkki hâlâ 4 yaşındaki bi çocuk gibi konuşma şeklini düzene sokamadım. Yaşına göre normaldi zaten bunlar.

Eve geldiğimde direk mutfağa giderek atıştırmalık bişeyler hazırladım. Kızımla birlikte güzel bi yemekten sonra Alya'yı odasına oyun oynamaya gönderdim. Kendimde odama geçerek eşyalarımı toplamaya başladım.

Eşyalarımı topladıktan sonra Alya'nın odasina giderek onunda eşyalarini bavula yerleştirdim. Gün içinde Sinan arayarak evi tuttuğunu ve istediğim zaman yerleşebileceğimi söylemisti. Mesleğim nedeniyle genellikle eşyalı evler tutuyorduk, böylelikle eşya tasima derdim olmuyordu. Saat'e baktığımda çoktan 21.30 olmuştu hemen Alya'yı yanima yatırıp masal okumaya basladim. Daha yarısına gelemeden uyuyakalmıştı yavrum yanağına bir öpücük kondurarak yanına bende kıvrıldım. Yarın büyük gündü korkularımla yüzleşecektim İnşallah herşey güzel olurdu.
Ve İnşallah korktuğum kişi ile asla ama asla karşılaşmayız..

EVET ARKADAŞLAR BİR ÖNCEKİ KİTABIMI YAYIMDAN KALDIRMIŞTIM. ŞİMDİ İSE YENİ KİTABIMLA SİZLERLEYİM. UMARIM BEĞENİRSİNİZ. VOTE VE YORUMLARINIZI BEKLİYORUM. BİR SONRAKİ BÖLÜMDE GÖRÜŞMEK ÜZERE.. ♥♥♥