Abim beni 5 te kaldırdı ki ankaraya gidelim ben istanbulda oturuyordum ve suan arabada oturuyordum kulaklıklarım kulağımda rope - söz şarkısını dinliyordum (youtube den bakarsınız) benim ise yüzümde güller açıyordu annem bana ölmeden önce asker olmamı söyledi benim babam askerdi o şehit oldu maalesef annemde benim asker olmam istiyordu... gözümden yaş düştü abim
"Noldu kız?"
"Mutluluk gözyaşları abi" abimde askerdi ankara daydi bordo bereliydi abim suan kıdemli üstegmen yavuz Karasu idi babamda ona asker olmasını söylemişti bense subay olmak istiyordum Melisa Karasu astsubay olmak istiyordum...
7 saat sonra
Gelmiştik burasıydi komutanlar beni dışarıda bekliyordu sonuçta eğitim alacaktım onlardan aşağıya indim ve hazır ola geçip kafa selamı verdim komutan
"Tekmil ver asker"
"Melisa Karasu emret Komutanım"
"Melisa senin bu seçiminden dolayi seni tebrik ediyorum inşallah dayaniklisindir"
"Sağol" abimde tekmil verince bana verilen postallari ve uniformalari giydim teğmen olarak başlıyordum abim beni izlemesi için komutandan zar zor izin almış eğitim de beni izleyecekti dışarda beni eğitecek olan Komutanım bekliyordu alcak topuz yaparak sapkami taktım ve dışarı çıktım
Gülerek "hazırım Komutanım" eğitim alanına girdiğimde heyecan sardı abim komutanin yanindaydi komutan başladı
"Asker sınav pozisyonu al" başladım çekmeye bu adam neden hep 6 da takıldı yaw 😂😂
"Mekik pozisyonu al" onuda aldım bu adam yine altıda kaldı ama ben 130 a kadar çektim bu adam neyin kafası abim e baktım o bana gülüyordu 2 yıl ben böyle yaparsam çok Kasım olur nxnxjdkksj ne diyom lan ben
4 saat sonra
Yorgunluktan sarhoş gibi duvarlara surtunuyordum komutan bunu fark etmiş olacak ki
"Kızım sarhoş gibi neden duvarlarda surunuyon" benim istanbulda oturduğuma bakmayin ben karadenizliyim
"Uyy komutanum yoruldum da" komutan kahkaha attı abim lafa girdi
"Biz karadenizliyiz komutanim bende askerim kıdemli ustegmen bordo bereliyim inşallah kardeşimde bordo bereli olur" komutan
"Inşallah ama iyi iş başardi" ben arabaya bindim gözlerim kapanıyordu uyuya kalmışım sonra hatırlamıyorum...
YOU ARE READING
ASENA
Non-Fictionutanıyorum sehidim, yemekten icmekten... senin annen ağlarken gülmekten utanıyorum, sanma ki unutuyor unutturuyoruz unutanlari barındırmaktan utaniyoruz, sen vatan için bizim için şehit olurken seni görmezden gelenlerden utanıyorum...
