Prologue

3 0 0
                                        

" One more bottle of Martini." I said to the bartender, handling him my card.

He look at me with concern and doubt, before getting the card and giving me another bottle.

I smiled at him, as I straightly drink the Martini from its bottle. Kada lagok ay ramdam na ramdam ko ang pait at paghagod ng alcohol sa lalamunan ko. It is a bitterness and pain that is somehow sweet.

Padabog kong ibinaba ang bote ng martini, as I wipe off my lips using my arm. I look at the bottle of martini and it only contains half of it.

Ganun na ba ako kalakas uminom?

Nakakadalawang bote na ako but I still can't feel the tipsiness. Matino pa din naman ako.

Walang kwentang alak! Akala ko ba naman nakakatulong sa paglimot pero hindi man lang umepekto sakin ang tama nito. Tss..

I was about to drink again when I heard a loud scream coming from the dance floor. Napailing na lamang ako at nagpatay malisya na para bang walang pakealam sa paligid ko.

"Shit! May duguan!"

"Call an ambulance!"

"Anong nangyari?"

"Pinatay?"

Mga tsismoso naman mga tao dito. Tsk!

"Look!"

"AHHHHHHHHH!!!"

"Holyshit!"

"Fuck! Tara na! Dali!"

Nagtataka akong lumingon nang makita ko ang mga taong nagtatakbuhan na pababa ng ground floor ng bar. Even the bartenders are panicking like they saw a ghost.

I grab a girl that is about to leave.

"What's happening?" I asked, full of curiousity.

"M-May p-pinatay sa b-baba!" she said, sa she get back her arm and run downstairs.

Nagtataka akong tumayo sa kinauupuan ko at naglakad papalapit sa rails. I look down, scanning the whole ground floor.

It was almost empty. Wala nang katao tao at puro kalat na lamang ang natitira at ang mga nagsi tumbahang upuan.

At the center of the dance floor, a man is lying down, full of blood. A knife was still stab on his right chest. ---Like the killer leave it as his remembrance. His eyes are wide awake like he was so shock from what the last thing he saw.

Tatalikod na sana ako nang mahagip ng mga mata ko ang isang taong nakatayo mag isa sa gitna ng stage. She's a girl. She has a long hair, na humaharang sa kabuuan ng mukha nito. Wearing a white dress that is about to turn into a red one because of the blood. At her right hand, she's holding a gun.

I can't recognize her dahil sa nahaharang ng ilang hibla ng buhok nito ang mukha niya.-- But she looks so familiar.

Nakatulala lang itong nakatingin sa taong nakahandusay sa sahig. She's looking at him straight in his eyes. Para silang naglalabanan ng titigan na syang nagpatindig ng balahibo ko.

The way she looks at the dead body was so scary. Like she will going to kill him once more.

"B-Bella.." I mumbled, as I finally recognized her.

Naabot mo na ang dulo ng mga na-publish na parte.

⏰ Huling update: Jul 26, 2017 ⏰

Idagdag ang kuwentong ito sa iyong Library para ma-notify tungkol sa mga bagong parte!

Into YouTahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon