8C

♡ Naomi ♡

"Wakker worden Naomi! Je moet naar school!" schreeuwde mijn moeder alweer. "ja ik kom al mam,"zei ik chagrijnig. "maar moet ik echt naar déze school?" "ja, je moet toch iets leren" zei mam. "ik, ik ken daar helemaal niemand" ik hoorde wat gehakkel in mijn stem, stelde niet zo veel voor; denk ik. "dan ga je daar maar iemand zoeken! Er zwemmen genoeg vissen in de zee, er is er vast wel een voor jou; misschien zelfs meer." zei mam naïef. ik kan er soms echt niet tegen. om acht uur ging ik naar school. eenmaal op school aangekomen ontmoette gelijk mijn nieuwe meester. hij stond al trappelend voor de deur. ik liep naar hem toe om te vragen of hij inderdaad  mijn nieuwe leraar was. eigenlijk was dit wel duidelijk maar ik vroeg het voor de zekerheid. hij gaf een bescheiden knikje, en seinde dat ik hem moest volgen. ik vond deze school nu al stom; alles was zo modern en strak. Op mijn oude school hingen er schilderijen, tekeningen en andere kunstwerken van alle kinderen op de gang. Daarintegen was deze school net een doos; alles vierkant en plat. Ik vond er niks aan. Maarja, uiterlijk zegt niet veel over de school zelf, ik ging d'r van uit dat mijn klasgenootjes wel aardig zouden zijn.

Ik zag boven de deuren allemaal bordjes staan; 4a, 4b, 4c, 5a, 5b, 5c. Het leek wel oneindig door te gaan. Ik voelde me bevrijd toen ik na die eindeloze rit uiteindelijk een bordje met "8c" boven een deur zag hangen. Ik voelde me licht gespannen toen ik voor de deur stond. Het is niet niks om na 7 jaar naar een totaal andere klas te gaan, vol met mensen die je nog nooit van je levensdagen hebt gezien. Door de spanning leken die 5 seconden wel uren. Ik deed de deur open en voelde me bekeken. 27 ogen direct op mij gericht. De leraar zei spontaan "hallo allemaal, dit is jullie nieuwe klasgenoot Naomi. maak maar even kenis met haar." Meteen kwamen allemaal kinderen naar me toe. Een klein meisje met platinablond haar kwam gelijk naar me toe gevlogen. Ze stelde zich voor als Elle en vroeg of ik vriendinnen wilde worden. Ik zei natuurlijk ja. Ik bedoel maar, nu heb ik tenminste één iemand.

☆☆☆

In de pauze zat ik samen met Elle en wat vrienden van haar aan een tafel op het schoolplein. Een stevig meisje met asblond haar en groene ogen stelde zichzelf voor als Amber, naast Amber zat een tenger meisje met roetzwart haar en een soort van hazel ogen; Elle zei dat ze Sabrina heette en heel erg verlegen is, maar als je haar echt kent is ze zo gek als een deur. Naast Elle zat een brede jongen. Hij had lichtbruin haar met een blond glans, zijn ogen waren donkerbruin en hij zei dat hij Liam heette. Ik heb tijdens de pauze vooral met Elle gepraat. Elle zei dat ze gepest werdt door een groep kinderen. Ik wilde natuurlijk het beste voor haar en vroeg dus wat ze deden. "Ze schelden me uit, achtervolgen me, plaatsen gemene dingen onder mijn Instagram foto's en ze schoppen en duwen me wel eens..." dat vond ik echt heel erg.
Ik wilde dat het stopte want ik weet hoe erg het voelde om gepest te worden. Ik zou er alles aan doen om die pesters te laten voelen wat Elle voelt
 
.

AN
Hoi, leuk dat je dit boek leest. Ik hoop dat jij dit boek natuurlijk ook leuk vindt.
Geef natuurlijk een stem, en laat het vooral weten in de reacties als je dit verhaal leuk vindt. Dat geeft mij motivatie om weer verder te schrijven;)

.

•Haatdragend commentaar wordt gemeld en en de gebruiker wordt per direct geblokkeerd
•Haat op eigen risico, mijn zus is erg beschermend ;)
•Ik ben nog maar 10 jaar jong dus gelieve niet te veel te letten op spellingsfouten, maar een verbetering kan altijd natuurlijk.