NIEMY KRZYK

* PROLOG *

Rozmowa z psychoterapeutą... Spotkanie za spotkaniem.

Uważałam to za stratę czasu. Wszyscy myślą sobie, że 30 minut spędzone na rozmowie z obcym człowiekiem wywiera zbawienny wpływ na mój proces leczenia.

Ale prawda jest taka, że psychoterapeuta nie wie nic. Co mnie spotkało i co się przydarzyło. Jaki to ślad zostawiło na mojej psychice.

Wie tylko to, co mu powiem. Ale przecież nie muszę mówić prawdy. Czuję się źle opowiadając o wszystkim. Do tego nieznajomemu. Gdy wracam wspomnieniami do tamtych wydarzeń chce mi się płakać.

***

Nazywam się Maya Hall i od lat zmagam się z depresją. Nigdy nie byłam akceptowana przez rówieśników. Tylko dlatego, że miałam kilka kilogramów więcej niż inne dziewczynki w moim wieku.

Do tego miałam nietypowe zainteresowania. Zamiast kochać zabawę lalkami, potem interesować się kosmetykami i ubraniami, ja wolałam pisać wiersze. Czasem też opowiadania, w których mogłam stworzyć wszystko, co tylko chciałam.

Chciałam znaleźć przyjaciół, takich na całe życie. Nie udało mi się to. Wyzwiska, dokuczanie były na porządku dziennym i mocno odbiły się na mojej psychice.

Możliwe, że zaufałam zbyt wielu osobom, które nie zasługiwały na moje zaufanie. Ale czy spotkałam w życiu kogoś godnego zaufania? Wątpię...

Od tamtego czasu sporo schudłam i moja sylwetka jest całkiem w porządku, chociaż do ideału sporo mi brakuje. Jednak to nieważne.

Moi rodzice zawsze we mnie wierzyli, pomagali najlepiej jak umieli... Starali się pomóc.

Tylko oni... Nikt więcej. Dla wszystkich byłam tylko bezwartościowym śmieciem.

Powoli odzyskuję wiarę we własne siły i sens życia. Jadę na antydepresantach, prawdopodobne, że to ich zasługa.

Nadeszły wakacje. Za miesiąc z rodzicami przeprowadzamy się do Seattle. Teraz mieszkamy w Phoenix, ale doświadczyłam tu zbyt wielu krzywd. Świadomość, że już nigdy nie zobaczę twarzy ludzi, którzy mnie upokarzali na każdym kroku jest cudowna.

Mój lekarz uważa, że zmiana szkoły, otoczenia, ludzi bardzo mi pomoże. Chciałabym w to wierzyć... I w sumie wierzę.

Gorzej być nie może...