Kim Var Orda ?!

1. Bölüm

                       KARAKTERLER

Dolunay: ana karakter 26 yaşında genel cerrah sarışın mavi gözlü

Berk: Doluanyın ölen eşi

Esila: dolunayın kızı 10 yaşında  sarışın mavi gözlü

Uzay: dolunayın oğlu 7 yaşında kumral ela gözlü

Cenk: dolunayın iş arkadaşı

Su: dolunayın iş arkadaşı

                  AYNADAKİ MESAJ

Yine sabah olmuştu nasil uyuduğumu hatırlamıyorum ama gözlerim ağlamaktan şişmişti saate baktığımda çok geç olduğunu fark ettim çocuklar yine okula kahvaltı etmeden gitmişti biliyordum onları eşim öldüğünden beri çok ihmal etmiştim Esila bu yüzden bana cok kırgındı bunu telafi etmem lazımdı evet ben bi anneyim bunu yapmam lazım. Kalktım dizime kadar olan kırmızı elbisemi giydim kırmızı rujumu sürdüm saçlarımı maşa yaptım evden çıktım berk ile birlikte hep merdivenden inerdik ama o öldükten sonra gücüm kalmamıştı asansörü tercih ettim. Asansöre bindiğim anda birden durdu ışıklar kapandı sakin olmaya çalıştım. İçimden dualar okurken ışık birden açılınca aynada kocaman "Biz seri katiller sizin oğlunuzuz ve sizin kocanızız biz her yerdeyiz. Ve gelecekte daha çok çocuğunuz ölmüş olacak" bu Da ne demekti berk berk kaza yapmamıştı berk öldürülmüştü

                                ...
Polisler etrafı incelerken Cenk yanıma geldi elinde bir bardak suyla

Cenk: Merak etme polisler bu işin peşini bırakmayacaklar

Dolunay: teşekkür ederim

Sahte bir gülümsemeyle söylemiştim bunu

Cenk: istersen çocukları da al bize gel burda kalman artik güvenli değil

Şaşırmıştım ne demekti bu

Dolunay: sağol cenk ama bu kaçarak olmaz hem sonsuza kadar sende mi kalıcam

Cenk: sonra elbette guzel bi ev buluruz oraya yerleşirsin

Ne de olsa haklıydı bu ev artik güvenli değil

Dolunay: sağol cenk gerçekten çok sağol

Küçük bi tebessüm etti onun evine gitti çocukları alip döneceğini söyledi bende duşa girdim o kadar iyi gelmişti ki çıktığımda hemen üstümü değiştirdim Esila  geldiğinde ne isimiz var burda der gibi baktı. Uzay ise cenk abisinin yanina geldiği için cok mutluydu

Esila: neden burdayız anne

Ne diyeceğimi bilemedim

Dolunay: artik evimiz yok Esila o yüzden birkaç günlüğüne burdayız sonra yeni evimize taşınıcaz

Esila: bu adamdan hoşlanmıyorum anne

Birden bire artan kalp atışımı bastırmaya çalıştım
Cenk sorun değil gibi bir bakış attı en azından içime su serpilmişti uzayla oynamayı kesiti

Cenk: artık yemek vakti şimdi elimden özel spesiyalimi yiyeceksiniz

Uzay: olla la mmmm mamamia

Dolunay: HARİKA o zmn bende yardım edicem

Biz ikimiz mutfağa gitti yemekler hazırlanırken bana bakması biraz ilgimi çekmişti doğrusu uzun zamandır ilk defa böyle bakmıştı biri bana berkin ölümünden sonra ilk defa yemekler hazırlandı o kadar cok yedim ki uzun zamandır iştahım yoktu gece olunca uzay cenkle bende Esilayla yattık Esila gergindi bunu anlayabiliyordum kızım olmasına rağmen ona doğru dürüst bakamıyordum bile ben nasıl bir anneydim böyle o sırada cama tıklayan birini gördüm kendimi rahatlatmaya çalıştım kendimi tutamadı ve uyudum uyku ile uyanıklık arasında bir adam gördüm elinde bıçak vardı bileğimi kaldırdı hareket edemedim kıpırdayamadım kızım kızım neredeydi

Dolunay: ESİLAAAA!!!!!!! ESİLAAAA!!!

                                ...