ÇATI KATI GALAKSİSİ

🎈~TANITIM~🎈

💚👀
•Bir
•İki
•Üç
•Dört

Hafif bir rüzgar esiyor, karanlığa gömülmeyen odamın içine yansıyamayan gökte, yıldızlardan birine intihar ipini geçirmiş yarım ay yerine, hafifçe titreyen sokak lambasının aydınlattığı geniş, içinde sadece birkaç eşyanın bulunduğu odamın camından esintiyle sallanan kuru dalların gölgesi küçükken dinlediğim ninni gibi hissettiren, bedenim uykuya teslim olurken zihnimdeki perdede bulanık ama aynı zamanda capcanlı sergilenen masallara taşıyordu beni. Bir cadının uzun ve çıkık eklemlerini büktüğü elleriymişcesine ürkünç görünen bu bulanık gölgelere aslında kısa olan ama hislerimin üzerine çökmeye fırsat kollayan dalgınlık yüzünden uzun bir süre bakmış gibi düşünmek kendini hissettirmeye çabalayan dalgınlığı adeta itelemiş ve içim ürperirken beraberinde korkuyu içimde kalp atışlarımla birlikte dolanan ılık, kırmızı kanımın damarlarımdan çekilmesine sebep olmuştu. Düşünemiyordum bile ama dudaklarım art arta aralanıyor sıcak nefesim dilimden beraberinde "Düşünme, uyu!.." diye emirler yağdırarak ayrılıyordu, parmak izleriyle dolu bedenimden. Sahi bu tamamen saçmalıktı, kendime emir vermemeliydim. Tek kelime, sekiz harf. SAÇMALIK! Sadece bir saçmalık... Zihnim "saçmalık"diye haykırıyor, gözlerimden damlaların süzülmesine sebep olacak şekilde bana hükmediyordu. Sabahı yine böyle etmiştim. Düşünmek aptalların işiydi ve ben yıllar önce düşüncelere kapımı kapatmıştım, bu güvende hissetmeme yetmemiş açılması en zor kilitleri kondurmuştum kapattığım, kaparken öfkemi belkide en çok da incinmişliğimi sessizce haykıran yeri titretecek bir kuvvetle çarptığım kapının üzerine... Nedeni basitti düşünmek bir yerden sonra onu tutan kayışı koparıyor ve acı vermeye başlıyordu ve ben kendime acı çektirmek istemiyordum.

•Bir
•İki
•Üç
•Dört

Güneş yerini ardından kuyusunu kazan aya devrederken oluşan o kızıllık güneşin kanama geçirmesini düşündürürdü bana, aydınlığa olan ihaneti yüzünden kanardı güneş. Kendini aya teslim eder ve koyu kızıl, alev topu pıhtılarıyla kanardı. Oysaki ay onun ışığını tüm gün çalmış, vahşice emmişti saklandığı yerden, güneş ona hasret onu bulmak için parıldarken o saklanır ve gizlice ele geçirirdi aydınlığı. Adaletsizlikti bu, adaletsizlik! Adalet kavramının sadece kanunlar önünde sergilenen bir tiyatro olduğunu haykırırcasına o sahnede rol alırdı ay. Ama üzerinden buram buram sahtelik akmasa bile ışığının yetersizliği gün yüzü gibi ortadaydı. Çalmıştı ona hasret alevler içinde yanan güneşten. Her ne kadar adaletsiz olsa da haklı bir sebebi vardı ayın, belki o da seviyordu güneşi ama onun kadar fedakar değildi bencilin tekiydi belki de ay. Haklı sebebi şuydu ayın, her ne kadar buna sadece kendi inansada oda biraz olsun yaşamayı arzuluyordu. Biraz olsun parıldamayı, hükmetmeyi...biraz olsun!

•Bir
•İki
•Üç
•Dört

Bu benim dünyam ve dünyama hoşgeldiniz, girmeden önce uyarmayı isterdim fakat artık yalnızlığın üzerimde bir etkisi kalsın istemiyorum ve ben istemediklerimin üzerine beyaz çarşaflar örtüp istediklerimi gerçekleştirmeye bayılırım. Hoşgeldin yabancı, benim dünyam senin dünyandan çok farklı. Aslında sen dünyanda o kadar farksızsınki sana yabancı olduğunu söylemek çok mantıksız. Girişi değiştiriyorum dünyalı burası benim galaksim ve senin dünyan benim galaksime o kadar uzakki. Seni galaksime çekebilmek için uzun bir zaman ayırmam gerekti. Hoşgeldin dünyalı artık benim galaksimdesin ve burada yıldızlar yok onlar çengellerden ibaret gece sönen gündüz parlayan ışık huzmeleri. Galaksim sana yabancı olsada burayı seveceksin, dünyalı, benim dünyalım,benim dünyalı küçük kızım.

•Bir
•İki
•Üç
•Dört

~Tanıtım hakkındaki görüşlerinizi yorumla belirtmenizi bekliyor olacağım.~
Uçan Balon 🎈