Acıyı Hisset

Acıyı Sevmek Olur Mu?

Acı...
Tarifi olmayan bir duygu. Nasıl bir biber acıysa dayanamazsınız ya. Hemen yanarsınız. Suya ihtiyaç duyarsınız. Bu da böyle birşey. Acı olduğunu bile bile üstüne gidiyorsun. Yanıyorsun. Sönmeye ihtiyaç duyuyorsun. Yaralanmışsın. Acınla başbaşasın.

Saat 20:44 yine duygularımla karşı karşıyayım. Etrafımdaki topluluğa yapmacık gülüşlerimi sergilemekten yoruldum. Beni mutlu bilmelerinden yoruldum. Incilmediğimi, kırılmadığımı düşünmelerinden yoruldum. Umursamadan, düşündüklerini yüzüme vurmalarından yoruldum. Beni kafama takmayan biri olarak bilmelerinden yoruldum. Sevdiğimi hissetmelerinden yoruldum. Geceleri rahat uyuduğumu zannetmelerinden yoruldum.

Evet, yapmacık gülüşler sergiliyorum. Evet, mutlu değilim. Evet, incildim ve kırıldım. Evet, yüzüme vurdular. Evet, kafama takıyorum. Evet, sevmiyorum. Evet, geceleri uyuyamıyorum. Ben yoruldum. Herşeyden yoruldum. Tükendim. Bittim. Kalkamıyorum ayağı. Tutanacak bir dalım yok. Sarılacak bir kimsem yok. Üzülünce, başımı koyacağım bir omuz yok. Kırılınca, kötü olunca beni teselli edecek biri yok. Ben, kendi yalnız olan kalabalığımla mutluyum. Beni, benimle bırakın. Beni, benden başķa anlayacak kimse yok.